<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ashraf adoor &#8211; Chandrika Daily</title>
	<atom:link href="https://www.chandrikadaily.com/tag/ashraf-adoor/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.chandrikadaily.com</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 31 Mar 2019 14:50:46 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=5.8.12</generator>

<image>
	<url>https://www.chandrikadaily.com/wp-content/uploads/2020/08/chandrika-fav.jpeg</url>
	<title>ashraf adoor &#8211; Chandrika Daily</title>
	<link>https://www.chandrikadaily.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>അശ്രഫ് ആഡൂര്&#x200d;; സങ്കടത്തിന്റെ ഒരു വലിയ കഥ</title>
		<link>https://www.chandrikadaily.com/mukthar-udarampozhil-says-about-writer-ashraf-adoor.html</link>
					<comments>https://www.chandrikadaily.com/mukthar-udarampozhil-says-about-writer-ashraf-adoor.html#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[chandrika]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 31 Mar 2019 14:29:02 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Video Stories]]></category>
		<category><![CDATA[ashraf adoor]]></category>
		<category><![CDATA[death]]></category>
		<category><![CDATA[literature]]></category>
		<category><![CDATA[mukthar udarampoyil]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.chandrikadaily.com/?p=122927</guid>

					<description><![CDATA[മുഖ്താര്&#x200d; ഉദരംപൊയില്&#x200d;വര്&#x200d;ഷങ്ങള്&#x200d;ക്ക് മുമ്പ് മഞ്ചേരിയിലെ സഹൃദയ ക്യാമ്പുകളില്&#x200d; വെച്ചാണ് അശ്രഫ് ആഡൂരിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. മുഖത്തും മനസ്സിലും ചിരി നിറച്ചാണ് കണ്ണൂരില്&#x200d; നിന്ന് വരുന്ന സംഘത്തില്&#x200d; അശ്രഫുമുണ്ടാവുക. ഉള്ളില്&#x200d; സങ്കടങ്ങള്&#x200d; നിറയുമ്പോഴാണ് ഏറ്റവും സുന്ദരമായി ഒരാള്&#x200d;ക്ക് ചിരിക്കാനാവുകയെന്ന് അശ്രഫിനെ പരിചയമുള്ളവര്&#x200d;ക്കറിയാം. സങ്കടമുറിവില്&#x200d; നിന്നടര്&#x200d;ന്നുനീറുന്ന ചോര പൊടിയലുകളായിരുന്നല്ലോ അശ്രഫിന്റെ ഓരോ കഥകളും. ജീവിത വേദനകളുടെ വലിയൊരു കീറ് ഇത്തിരി വാക്കുകളില്&#x200d; നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തീക്കനല്&#x200d; ചൂടായി കോരിയിടുകയായിരുന്നല്ലോ അശ്രഫ് ചെയ്തിരുന്നത്. അശ്രഫ് എഴുതിയ ഏറ്റവും സങ്കടകരമായ കഥയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം. [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p><strong>മുഖ്താര്&#x200d; ഉദരംപൊയില്&#x200d;</strong><br>വര്&#x200d;ഷങ്ങള്&#x200d;ക്ക് മുമ്പ് മഞ്ചേരിയിലെ സഹൃദയ ക്യാമ്പുകളില്&#x200d; വെച്ചാണ് അശ്രഫ് ആഡൂരിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. മുഖത്തും മനസ്സിലും ചിരി നിറച്ചാണ് കണ്ണൂരില്&#x200d; നിന്ന് വരുന്ന സംഘത്തില്&#x200d; അശ്രഫുമുണ്ടാവുക. ഉള്ളില്&#x200d; സങ്കടങ്ങള്&#x200d; നിറയുമ്പോഴാണ് ഏറ്റവും സുന്ദരമായി ഒരാള്&#x200d;ക്ക് ചിരിക്കാനാവുകയെന്ന് അശ്രഫിനെ പരിചയമുള്ളവര്&#x200d;ക്കറിയാം. സങ്കടമുറിവില്&#x200d; നിന്നടര്&#x200d;ന്നുനീറുന്ന ചോര പൊടിയലുകളായിരുന്നല്ലോ അശ്രഫിന്റെ ഓരോ കഥകളും. ജീവിത വേദനകളുടെ വലിയൊരു കീറ് ഇത്തിരി വാക്കുകളില്&#x200d; നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തീക്കനല്&#x200d; ചൂടായി കോരിയിടുകയായിരുന്നല്ലോ അശ്രഫ് ചെയ്തിരുന്നത്.</p>



<p>അശ്രഫ് എഴുതിയ ഏറ്റവും സങ്കടകരമായ കഥയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം. അശ്രഫിന്റെ കഥകള്&#x200d; വായിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോള്&#x200d; അശ്രഫ് ഒരു വാര്&#x200d;പ്പുപണിക്കാരനായിരുന്നു. വിശപ്പ് തുന്നിയ ജീവിതത്തില്&#x200d; നിന്ന് ഉമ്മയെ ചോറിനോടുപമിക്കാന്&#x200d; അശ്രഫിനല്ലാതെ മറ്റാര്&#x200d;ക്ക് കഴിയും.</p>



<p>പരിയാരം മെഡിക്കല്&#x200d; കോളജില്&#x200d; അദ്ദേഹത്തെ കാണാന്&#x200d; എഴുത്തുകാരനും സുഹൃത്തുമായ റഹ്മാന്&#x200d; കിടങ്ങയത്തോടൊപ്പം പോയിരുന്നു. യാത്രയിലുടനീളം അശ്രഫിന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖമായിരുന്നു മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നത്. പക്ഷേ ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോള്&#x200d; തളര്&#x200d;ന്നുപോയി. മെലിഞ്ഞുണങ്ങി എല്ലുംതോലുമായി ഒരാള്&#x200d;. ഇത് അശ്രഫ് തന്നെയാണോ എന്ന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ബോധരഹിതനായി, ഒന്നു ചലിക്കാന്&#x200d; പോലുമാവാതെ, ഉമിനീരുപോലുമിറക്കാനാവാതെ. വല്ലാത്ത കിടത്തം തന്നെ.</p>



<p>ഞാന്&#x200d; അശ്രഫിനെ ഒന്നുതൊട്ടു. തണുത്ത ശരീരത്തില്&#x200d; ജീവന്റെ തുടിച്ച് അനങ്ങാതെ കിടപ്പുണ്ട്. ഞങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ എന്ന് ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. നിശ്ചലനായി അശ്രഫ് കിടക്കുന്നത് ഏറെ നേരം നോക്കി നില്&#x200d;ക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. അശ്രഫിന്റെ ഭാര്യ, സങ്കടക്കടല്&#x200d; ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചിട്ടും തിരയടി ശബ്ദം പുറത്തുകേള്&#x200d;ക്കാമായിരുന്നു.</p>



<p>അശ്രഫിന്റെ ചികിത്സാകാര്യങ്ങള്&#x200d; നോക്കിനടത്തുന്ന നല്ല സുഹൃത്ത് അന്&#x200d;സാരിക്ക എന്ന ഇയ്യ വളപട്ടണവും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഇയ്യക്ക അശ്രഫിന്റെ കഥ പറഞ്ഞു. സങ്കടത്തിന്റെ ഒരു വലിയ നിശ്വാസം.</p>



<p>അശ്രഫിന്റെ മകന്റെ ഫോണ്&#x200d; വരുമ്പോള്&#x200d; ഇയ്യക്ക വീട്ടിലായിരുന്നു; ധനലക്ഷ്മി ആസ്പത്രി വരെ വരണം. ഉപ്പാക്ക് പിന്ന്യം സുഖൂല്ലാതായി. <br>
അപ്പോള്&#x200d; കണ്ണൂരിലെ പ്രാദേശിക ചാനലില്&#x200d; ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു അശ്രഫ്. ജോലിക്കിടയില്&#x200d; തലകറങ്ങി വീണപ്പോഴും ആദ്യം വിളി വന്നത് ഇയ്യക്കാക്കാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ച് പരിശോധന കഴിഞ്ഞ് പേടിക്കാനൊന്നുമില്ലെന്ന ഡോക്ടറുടെ ആശ്വാസ വാക്കും കേട്ട് വീട്ടില്&#x200d; കൊണ്ടാക്കിയതായിരുന്നു. പക്ഷേ വീണ്ടും അശ്രഫിന് തളര്&#x200d;ച്ചയനുഭവപ്പെടുകയായിരുന്നു. രണ്ടു കുട്ടികളുമായി ഭാര്യ ഐ.സി.യു വിനു മുന്നില്&#x200d; തളര്&#x200d;ന്നു നില്&#x200d;ക്കുന്നു.</p>



<p>രോഗം ഗുരുതരമാണെന്നേ ഡോക്ടര്&#x200d;മാര്&#x200d; പറഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ. ആഴ്ചകളോളം മംഗലാപുരത്തെ ചികില്&#x200d;സ. എല്ലാ വഴികളും അടഞ്ഞപ്പോള്&#x200d; പരിയാരം മെഡിക്കല്&#x200d; കോളേജിലേക്ക്. രോഗം മസ്തിഷ്‌കാഘാതമാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ ഭാര്യയും കൂട്ടുകാരും.</p>



<p>അശ്രഫിന്റെ മുഖം ചെരിഞ്ഞുനോക്കുന്നിടക്ക് അശ്രഫിന്റെ ഒരു പുസ്തകമുണ്ടായിരുന്നു. അശ്രഫിന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖമുള്ള അശ്രഫ് ആഡൂരിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകള്&#x200d;. അശ്രഫ് കണ്ണുതുറന്നാല്&#x200d; ആ പുസ്തകം കാണണം. അടങ്ങാത്ത പ്രത്യാശയും പ്രതീക്ഷയുമാണ് ആ പുസ്തകം അശ്രഫിന്റെ ഭാര്യക്കും കൂട്ടുകാര്&#x200d;ക്കും. ആരുമില്ലാത്തപ്പോള്&#x200d; അതിലെ കഥകള്&#x200d; അശ്രഫ് കേള്&#x200d;ക്കെ വായിച്ചുകൊടുക്കും. പ്രതീക്ഷകള്&#x200d; സിറാത്ത് പാലത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്&#x200d; അങ്ങനെ നിസ്സാരമെന്ന് തോന്നാവുന്ന ചില പ്രത്യാശകള്&#x200d; നമ്മളെകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യിക്കും. <br>
അതിനിടെ കൂട്ടുകാര്&#x200d; ചേര്&#x200d;ന്ന് അശ്രഫിനൊരു വീടുണ്ടാക്കി. സ്നേഹത്തിന്റെ മധുരം ചേര്&#x200d;ത്ത് ഒരു കഥവീട്. അതിനകത്ത് ഒരു വലയി സങ്കടക്കഥയായി, അശ്രഫ് നാല് വര്&#x200d;ഷത്തോളം ആ കിടപ്പങ്ങനെ കിടന്നു.</p>



<p>സൗഹൃദത്തിന്റെ വലിയമധുരം കാണിച്ചുതരാനായിരുന്നോ അശ്രഫ് ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ കിടന്നത്. അശ്രഫ്, നിന്നിലെ നന്മയാണോ ഇത്രയും നല്ല ചങ്ങാതിമാരെ നിനക്ക് തന്നത്. ഇയ്യക്കയെ പോലൊരു ചെങ്ങാതി പോരെ ജീവിതത്തില്&#x200d;. വിനോദേട്ടനെ പോലെ, കണ്ണൂരിലെ സഹൃദയരായ എഴുത്തുകാരെപ്പോലെ ജീവിതത്തിലെ സങ്കടങ്ങളെയെല്ലാം മായ്ച്ചുകളയാനും വലിയ സൗഹൃദത്തിന്റെ സൗഭാഗ്യങ്ങള്&#x200d;.</p>



<p>ഇയ്യക്കയോട് ഇടക്കിടെ അശ്രഫിനെ കുറിച്ച് തിരക്കാറുണ്ട്. പ്രതീക്ഷ അസ്തമിച്ചിരുന്നു എല്ലാവര്&#x200d;ക്കും. അശ്രഫിന്റെ മകന് കണ്ണൂര്&#x200d; എയര്&#x200d;പോര്&#x200d;ട്ടില്&#x200d; ജോലി ലഭിച്ച വാര്&#x200d;ത്തയാണ് അതിനിടക്ക് അശ്രഫുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കേട്ട ഏറ്റവും നല്ല വാര്&#x200d;ത്ത.</p>



<p>ഒരാളുടെ മരണം ആശ്വാസമെന്ന് പറയാന്&#x200d; പാടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല, പ്രിയ അശ്രഫ്, നിന്റെ മരണം നിന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളമെങ്കിലും വലിയ ആശ്വാസമാണെന്നാണ് ഞാന്&#x200d; കരുതുന്നത്. അങ്ങനെ സമാധാനിക്കാന്&#x200d; ശ്രമിക്കുമ്പോളും കണ്ണില്&#x200d; വെള്ളം നിറയുന്നതെന്താണ് ചെങ്ങാതീ. പരിപാരം മെഡിക്കല്&#x200d; കോളജില്&#x200d; കണ്ട &#8216;കോലം&#8217; മറക്കാന്&#x200d; തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകളുടെ കവര്&#x200d; ചിത്രത്തില്&#x200d; നോക്കിയിരിക്കുകയാണ് ഞാന്&#x200d;. പ്രിയ സുഹൃത്തേ, എല്ലാ സങ്കടങ്ങള്&#x200d;ക്കും ശാന്തിയുണ്ടാവട്ടെ. സമാധാനത്തിന്റെ സ്വര്&#x200d;ഗത്തില്&#x200d; ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ടുമുട്ടാനാവട്ടെ. <br> പ്രാര്&#x200d;ഥനകള്&#x200d;.<br></p>



<iframe loading="lazy" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fudarampoyil%2Fposts%2F10218120593676780&#038;width=500" width="500" height="764" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowTransparency="true" allow="encrypted-media"></iframe>



<p>&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. മരണത്തിന്റെ മണമുള്ള വീട് ആണ് അശ്രഫിന്റെ ആദ്യ കഥ. പിന്നീട് കരഞ്ഞുപെയ്യുന്ന മഴ, കുഞ്ഞാമന്റെ പുതപ്പ്, മുറ്റമില്ലാത്ത കുട്ടികള്&#x200d;, പെരുമഴയിലൂടൊരാള്&#x200d;, മരിച്ചവന്റെ വേരുകള്&#x200d; തുടങ്ങി നിരവധി കഥകള്&#x200d; പുറത്തുവന്നു.</p>



<p>മലയാളത്തിന്റെ കഥാകൃത്ത് ടി പത്മനാഭന്റെ പ്രശംസ ഏറ്റുവാങ്ങിയ അശ്രഫിന്റെ കഥകള്&#x200d; പിന്നീട് മുന്&#x200d;നിര ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്&#x200d;ക്കും ഒഴിച്ചു കൂടാനാവാത്ത ഒന്നായി മാറി. മികച്ച മാധ്യമപ്രവര്&#x200d;ത്തകനുള്ള പാമ്പന്&#x200d; മാധവന്&#x200d; അവാഡ്. ജീവകാരുണ്യ ടെലിവിഷന്&#x200d; റിപ്പോര്&#x200d;ട്ടിനുള്ള എ.ടി ഉമ്മര്&#x200d; മാധ്യമ പുരസ്‌കാരം, കൂടാതെ മുന്നോളം ഡോക്യുമെന്ററികള്&#x200d; ചെയ്യുകയും അവക്ക് അവാഡുകള്&#x200d; ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2015 ഫെബ്രുവരി 23 ന് മാധ്യമപ്രവര്&#x200d;ത്തകനായിരിക്കെയാണ് പക്ഷാഘാതം ബാധിച്ചത്. ചികിത്സക്ക് ശേഷവും പൂര്&#x200d;ണ്ണമായി ഭേധമാവാത്ത രോഗവുമായി അന്ന് മുതല്&#x200d; അര്&#x200d;ദ്ധ ബോധാവസ്ഥയില്&#x200d; കിടക്കുകയായിരുന്നു.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.chandrikadaily.com/mukthar-udarampozhil-says-about-writer-ashraf-adoor.html/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
