കവിതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരിപാടികളില്‍ മാത്രം പങ്കെടുക്കാനേ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളെന്നും പൊതുയോഗങ്ങള്‍ക്ക് വിളിക്കരുതെന്നും അദ്ദേഹം കുറിച്ചു. ഓര്‍മ്മയും വായനയും ഭാവനയും ഉള്ളിടത്തോളം താന്‍ എഴുതുമെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിന്റെ പൂര്‍ണരൂപം

സുഹൃത്തുക്കളെ, ഞാന്‍ ഏഴ് വര്‍ഷം മുന്‍പ് ഒരു താത്കാലികമറവി രോഗത്തിന് വിധേയനായിരുന്നു. അന്നുമുതല്‍ മരുന്നും കഴിക്കുന്നുണ്ട്. പിന്നീട് അത് വന്നിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ നവംബര്‍ 1ന് പുതിയ രീതിയില്‍ അത് തിരിച്ചുവന്നു. കാല്‍മരവിപ്പ്, കൈ വിറയല്‍, സംസാരിക്കാന്‍ പറ്റായ്ക, ഓര്‍മ്മക്കുറവ്- ഇങ്ങിനെ അല്‍പനേരം മാത്രം നില്‍ക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍. അഞ്ച് ദിവസമായി ആശുപത്രിയില്‍. ഒക്ടോബര്‍ മാസം നിറയെ യാത്രകളും പരിപാടികളും ആയിരുന്നു. സ്‌ട്രെസ് ആണ് ഈ രണ്ടാം അവതാരത്തിന് പ്രധാന കാരണം എന്ന് ഡോക്ടര്‍മാര്‍. അതുകൊണ്ട് പതുക്കെപ്പതുക്കെ പൊതുജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. യാത്ര, പ്രസംഗം ഇവ ഒഴിവാക്കുന്നു.

ക്രിസ്തുവും ബുദ്ധനും മുതല്‍ ആരുടെയും പ്രസംഗംകൊണ്ട് ലോകം നന്നായിട്ടില്ല. അത് ഒരു സമയം പാഴാക്കുന്ന പരിപാടി മാത്രം എന്ന് 60 വര്‍ഷത്തെ അനുഭവം എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്ന കവിതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പരിപാടികളില്‍ മാത്രമേ ഇനി പങ്കെടുക്കൂ; ഈ ടേം കഴിയുംവരെ അക്കാദമിയുടെ ചില പരിപാടികളിലും. ദയവായി എന്നെ പൊതുയോഗങ്ങള്‍ക്കു വിളിക്കാതിരിക്കുക. വന്നില്ലെങ്കില്‍ ദയവായി പരിഭവമില്ലാതെ അംഗീകരിക്കുക. ഓര്‍മ്മയും വായനയും ഭാവനയും ഉള്ളിടത്തോളം ഞാന്‍ എഴുതും. എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും അവ ഇല്ലാതാകാം.

12 വർഷത്തിനു ശേഷമാണ് മലയാളത്തിനു പുരസ്കാരം ലഭിക്കുന്നത്.  2012 ൽ സുഗതകുമാരിയിലൂടെയാണ് മലയാളത്തിലേക്ക് അവസാനമായി പുരസ്‍കാരം എത്തിയത്. 1995ല്‍ ബാലാമണിയമ്മയ്ക്കും 2005ല്‍ കെ അയ്യപ്പ പണിക്കര്‍ക്കും പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.

പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മദിനമായ ഫെബ്രുവരി 24, വൈകീട്ട് അഞ്ചിന് മേല്‍പുത്തൂര്‍ ആഡിറ്റോറിയത്തില്‍ ചേരുന്ന സാംസ്‌കാരിക സമ്മേളനത്തില്‍ പുരസ്‌കാരം സമ്മാനിക്കും. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് മന്ത്രി ഡോ. ആര്‍ ബിന്ദുവാണ് പുരസ്‌കാരം സമ്മാനിക്കുന്നത്.

കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി നിര്‍വാഹക സമിതി അംഗമായ ആലങ്കോട് ലീലാകൃഷ്ണന്‍, ഏങ്ങണ്ടിയൂര്‍ ചന്ദ്രശേഖരന്‍, ദേവസ്വം ചെയര്‍മാന്‍ ഡോ. വികെ വിജയന്‍, ഭരണ സമിതി അംഗങ്ങളായ മല്ലിശേരി പരമേശ്വരന്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാട്, വിജി രവീന്ദ്രന്‍ എന്നിവരുള്‍പ്പെട്ട പുരസ്‌കാര നിര്‍ണയ സമിതിയാണ് ജേതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

വാഴക്കുല ബൈ വൈലോപ്പിള്ളി എന്നാണ് ചിന്താ ജെറോമിന്റെ ഗവേഷണ പ്രബന്ധത്തിലെ ആദ്യ അധ്യായത്തില്‍തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. നവലിബറല്‍ കാലത്തെ മലയാള കച്ചവട സിനിമയുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്ര അടിത്തറ എന്ന വിഷയത്തിലാണ് ചിന്ത ഗവേഷണം നടത്തിയത്. ഇംഗ്ലിഷ് സാഹിത്യവും ഭാഷയും എന്ന വകുപ്പിന് കീഴിലായിരുന്നു പഠനം.

2021ലാണ് ചിന്താ ജെറോം ഡോക്ടറേറ്റ് നേടിയത്. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനവും ആശയങ്ങളും രൂപം നല്‍കിയ ജാതിരഹിത സമൂഹമെന്ന കാഴ്ചപ്പാടില്‍ പ്രിയദര്‍ശന്‍, രഞ്ജിത്ത് എന്നിവരുടെ സിനിമകള്‍ വെള്ളം ചേര്‍ക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു വരുന്നതിനിടെയാണ് വാഴക്കുലയെ കുറിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശം.

വൈലോപ്പിള്ളിയാണ് വാഴക്കുല എന്ന കവിതയെഴുതിയതെന്നാണ് പറയുന്നത്. ചിന്തയ്ക്കും ഗൈഡിനും പിഴവ് കണ്ടെത്താനായില്ല. സര്‍വകലാശാലയുടെ വിവിധ സമിതികളോ വിദഗ്ധരോ ഗവേഷണബിരുദം നല്‍കും മുന്‍പൊന്നും തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞുമില്ല. ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ഓര്‍ക്കുന്നില്ലെന്നും പരിശോധിക്കാമെന്നും ചിന്താ ജെറോം പ്രതികരിച്ചു.

മലയാളത്തിന്റെ മഹാകവി കുമാരനാശാന്റെ ലീലയിലെ ഈ വരികള്‍ എന്നും എളുത്തുകാര്‍ക്ക് മാത്രമല്ല, ഓരോ മനുഷ്യനും പ്രസക്തമായതാണ്. ലീല എന്ന കാവ്യം എഴുതാന്‍ തനിക്ക് പ്രചോദനമായത് ലൈല മജ്‌നു എന്ന പേര്‍ഷ്യന്‍ കഥയാണെന്ന് ആശാന്‍ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ലീലക്ക് പുറമെ, നളിനി ,ചണ്ഡാലഭിക്ഷുകി, വീണപൂവ്, ദുരവസ്ഥ, പ്രരോദനം, കരുണ, ചിന്താവിഷ്ടയായ സീത തുടങ്ങിയവയാണ് കുമാരനാശാന്റെ കൃതികള്‍. ഇവയെല്ലാം വിഖ്യാതമാണ്. ആശാന്റെ ഓരോ വരികളും വാക്കുകളും ഇന്നും മലയാളഭാഷക്ക് അന്യൂനമായ സംഭാവനയാണ്. അവയുടെ ഭാഷാഭംഗിയും ആശയഗാംഭീര്യവും എന്നും മലയാളിയുടെ മനോസര്‍ഗഭാവനകളില്‍ തത്തിക്കളിക്കുന്നു. സാഹിത്യശാഖക്ക് പുറമെ പൊതുരംഗത്തും അദ്ദേഹം തന്റേതായ സംഭാവന നല്‍കിയിരുന്നു. ആശാന്റെ 99-ാം ചരമവാര്‍ഷികമാണിന്ന്. 1924 ജനുവരി 16ന് ആലപ്പുഴയിലെ പല്ലനയാറ്റില്‍ നടന്ന ബോട്ടപകടമാണ് ആ മഹാമനീഷിയുടെ ജീവിതത്തെ തട്ടിയെടുത്തുകളഞ്ഞത്.
അന്തമില്ലാത്തൊരാഴത്തിലേക്കിതാ
ഹന്ത താഴുന്നു ,താഴുന്നു ഞാനഹോ
എന്ന് പാടിയാണ് കവിയുടെ ജീവിതം കായലോളങ്ങളുടെ ആഴപ്പരപ്പില്‍ അവസാനിക്കുന്നത്. മലയാളത്തിന്റെ കവിത്രയങ്ങളിലൊരാള്‍. വെറും അമ്പതാം വയസ്സിലാണ് ദുരന്തം കവിയുടെ ജീവിതത്തെ കവര്‍ന്നെടുക്കുന്നത്. കായിക്കരയില്‍ 1873 ഏപ്രില്‍ 12നാണ് ജനനം. മദ്രാസ് സര്‍വകലാശാല 1922ലാണ് കവിക്ക് മഹാകവി പട്ടം നല്‍കുന്നത്. ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനായും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധനേടി. 1907ലായിരുന്നു ‘വീണപൂവെ ‘ങ്കില്‍ മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് 1923ലായിരുന്നു കരുണ യുടെ പിറവി. ആശാന്റെ പേരില്‍ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ തപാല്‍സ്റ്റാമ്പ് പുറത്തിറക്കിയത് 1973ലാണ്. കേരളത്തിന്റെ നവോത്ഥാനചരിത്രത്തിലെ നാഴികക്കല്ലായ ആ ജീവിതം എന്നെന്നും മലയാളിക്ക് പ്രചോദനമാകുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല.

‘നമ്മുടെ ദുരന്തം നാം എല്ലാം വിപരീത ദ്വന്ദ്വങ്ങള്‍-യശിമൃശലെ ആയി കാണുന്നു എന്നതാണ്. നമുക്കു ശിളൃമേെൃൗരൗേൃല വികസിപ്പിക്കാതെ ഒരടി മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ കഴിയില്ല, എന്നും ഗള്‍ഫും യൂറോപ്പും അമേരിക്കയുമൊന്നും നമ്മുടെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് തൊഴില്‍ നല്‍കുകയില്ല. അതെ സമയം ലോലമായ നമ്മുടെ പരിസ്ഥിതിയും നമ്മുടെ കീഴാളജനതയുടെ ഉപജീവനമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും – അവര്‍ നമ്മെക്കൂടി സംരക്ഷിക്കുന്നവരാണ്- സംരക്ഷിക്കുകയും വേണം. ഇത് എങ്ങിനെ കഴിയും എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ ആര്‍ക്കും താത്പര്യം കാണുന്നില്ല. ജോലികള്‍ ൂൗീമേശേീി വിളിച്ചു ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ തുകയ്ക്ക് നല്‍കുക എല്ലാ സര്‍ക്കാരുകളും ചെയ്യുന്നതാണ്. കെ റെയില്‍ പോലെയുള്ള പദ്ധതിയല്ല വിഴിഞ്ഞം, തുറമുഖവികസനം നമ്മുടെ വാണിജ്യവികസനത്തിനു സഹായകമാണ്, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മുന്‍ ചരിത്രം ഇവിടെ ഓര്‍ക്കുകയും ചെയ്യാം. ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത് അദാനി സ്വയം തന്നെ കൂടുതല്‍ ലാഭകരമായ പദ്ധതികള്‍ ലഭിച്ചതിനാല്‍ ഇതില്‍ നിന്ന് തലയൂരാന്‍ മാര്‍ഗ്ഗം ആരായുകയാണ് എന്നാണു.

മീന്‍പിടുത്തക്കാരുടെ അവകാശം പൂര്‍ണ്ണമായും ന്യായമായിരിക്കെത്തന്നെ, അത് അനുവദിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, അധോഘടന വികസിപ്പിക്കാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ആരായുകയും വേണം. ഇതില്‍ ഒരു റശഹലാാമ തീര്‍ച്ചയായും ഉണ്ട്, പക്ഷെ അതിനെ ീെയലൃ ആയി നേരിട്ടേ പറ്റൂ. പാതി വഴിക്കു പണി നിര്‍ത്തി ദരിദ്രരായ നമ്മെ പറ്റിച്ചു അദാനിയെ ഓടിപ്പോകാന്‍ സമ്മതിക്കണമോ എന്ന കാര്യവും പരിഗണന അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട്. വികസനം, പരിസ്ഥിതി, ജനങ്ങളുടെ പാര്‍പ്പിടവും തൊഴിലും സംരക്ഷിക്കല്‍: തുല്യപ്രധാനമായ ഈ വിഷയങ്ങളില്‍ കണ്ണുമടച്ചു ഏതെങ്കിലും തിരഞ്ഞെടുക്കുക എളുപ്പമാണ്. പക്ഷെ നിയോ ലിബറല്‍ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയില്‍ എങ്ങിനെ മൂന്നും സംരക്ഷിച്ചു അതിജീവിക്കാം എന്നതാണ് ഓരോ ജനതയുടെയും മുന്‍പിലുള്ള പ്രശ്‌നം. ഇത് ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ പ്രശ്‌നമോ, പള്ളിത്തര്‍ക്കമോ ആയി ചുരുക്കുന്നവര്‍ ഈ സങ്കീര്‍ണ്ണതകളെ സംബോധന ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നു. ഇതില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍, ഒപ്പം ജനങ്ങളും സര്‍ക്കാരും തമ്മില്‍, ആരോഗ്യകരമായ സംവാദം ഉണ്ടാകണം. മുന്‍വിധികള്‍ക്ക് നമ്മെ സഹായിക്കാനാവില്ല. സമരത്തില്‍ ന്യായമായ ഒത്തുതീര്‍പ്പും ഉണ്ടാകണം. വ്യവസ്ഥകള്‍ പാലിക്കപ്പെടണം.’ എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമന്റിന്റെ പൂര്‍ണരൂപം.

ആധുനിക കവിതയുടെ ക്ഷോഭിക്കുന്ന മുഖമായിരുന്നു അന്തരിച്ച ടി.പി രാജീവന്‍. ആഗോള കാവ്യരംഗത്ത് മലയാളത്തിന് അര്‍ഹമായ സ്ഥാനം കണ്ടെത്തിത്തന്ന കവിതകളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്. മലയാളത്തിലും ഇംഗ്ലീഷിലും വാക്കുകള്‍കൊണ്ടല്ല, വികാരം കൊണ്ട്, വിവേകം കൊണ്ട്, തനതായ വീക്ഷണം കൊണ്ട് ടി.പി രാജീവന്‍ കവിതയെ തൊട്ടു. ചിലപ്പോള്‍ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു. മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ കവിതയില്‍നിന്നും പുറത്തുമാറി സ്വയം അരുളപ്പെട്ടു. മലയാളത്തില്‍ ടി.പി എന്ന രണ്ടക്ഷരം കൊണ്ട് രാജീവന്‍ തീര്‍ത്ത മാന്ത്രികത, ഇംഗ്ലീഷ് കവിതകളില്‍ തച്ചംപൊയില്‍ രാജീവന്‍ എന്ന ഇലാബൊറേറ്റഡ് തൂലികയിലൂടെ പലപ്പോഴും ബ്ലാക് മാജിക്കിലേയ്ക്ക് തെന്നിമാറുന്നത് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നിട്ടുണ്ട്. ബ്ലാക് മാജിക് ഒരിക്കലും ഇലാബൊറേറ്റഡ് അല്ല. ഈ വൈരുദ്ധ്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോഴൊക്കെ രാജീവന്‍ ചിരിച്ചു. പാലേരിമാണിക്യത്തിലൂടെയാണ് ടി.പി രാജീവന്‍ കവിതയുടെ വരമ്പ് ചാടിക്കടക്കുന്നത്. കവിത വായിക്കാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള കവിതയായി ആ നോവല്‍ മാറി. പിന്നീട് സിനിമയായപ്പോഴും ദേശക്കുറിവരച്ച് പാലേരിയുടെ നോവായി മാണിക്യം വിസ്മയിപ്പിച്ചു. ഒരു നല്ല കവിക്കേ നല്ല നോവല്‍ എഴുതാന്‍ കഴിയൂ എന്നതിന് ഉദാഹരണമായിരുന്നു ആ കൃതി.

ഏതൊരു നോവലും കവിതയോടടുക്കുന്നത്, അത് അതിന്റെ ദേശം മുറിച്ചുപായുമ്പോഴാണ്. മുറിച്ചുപാഞ്ഞ്, അത് വായിക്കുന്നവന്റെ സ്വന്തം ദേശമായി അടയാളപ്പെടുമ്പോഴാണ്. ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ സംഘര്‍ഷഭൂമികയിലൂടെ നീന്തിയാണ് കവി വാക്കില്‍നിന്നും സ്വയം ബഹിഷ്‌കൃതനാകുന്നത്. ബഹിഷ്‌കൃതന് തിരിച്ചുവരാന്‍ അവകാശമുണ്ട്. പുറപ്പെട്ടുപോകുന്നവനും തിരിച്ചുവരാന്‍ അവകാശമുണ്ട്. അങ്ങനെ തിരിച്ചുവരുമ്പോള്‍ കൈക്കുടന്നയില്‍ മധുരം പ്രതീക്ഷിക്കണം. ദൂരയാത്രകഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചുവരുമ്പോളങ്ങനെയാണ്. പാലാഴി കടയുമ്പോഴും അങ്ങനെയാണ്. ആസ്വാദകന്റെ കണ്ണ് കടഞ്ഞെടുത്ത ആ അമൃതിലാണ്. ജീവിതത്തില്‍ ഇത്തരം പല പുറപ്പെട്ടുപോകലുകള്‍ ടി.പി രാജീവനും നടത്തേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. കാവ്യലോകത്തെ ആന്തരികമായ സംഘര്‍ഷങ്ങളില്‍ നീന്തി ആത്മബോധം കൈവരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഓരോ പുറപ്പെട്ടുപോകലുകളും തിരിച്ചെത്തിയിട്ടുള്ളത്. ഈ ആത്മബോധം മത്സ്യം എന്ന കവിതയിലുണ്ട്.

‘മണല്‍ത്തരിയോളം
പോന്നൊരു മത്സ്യം
കടല്‍ത്തിരയോട്
ഒറ്റയ്ക്ക് പൊരുതിനിന്നു’.

ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ഈ പൊരുതല്‍ രാജീവന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉടനീളമുണ്ട്. ആ പൊരുതലുകളെ രാഷ്ട്രീയപരമായി തെറ്റിദ്ധരിച്ചവരുണ്ട്. മാറ്റിനിര്‍ത്തിയവരുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെയും അവതാരപാതയില്‍ ഒന്നാമനായ മത്സ്യത്തെപ്പോലെ എഴുത്തുവഴിയിലും ഒന്നാമനാണ് ഞാന്‍ എന്ന് ടി.പി രാജീവന്‍ തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വെളിച്ചപ്പാട് ഉറഞ്ഞുതുള്ളി വെളിച്ചപ്പെടുന്നത് തനിക്ക് പറയാനുള്ളതിനേക്കാള്‍, തന്റെ മുമ്പില്‍ തൊഴുതുനില്‍ക്കുന്ന വിശ്വാസിയെ കേള്‍ക്കാനും കൂടിയാണെന്ന സത്യമെടുത്താല്‍ രാജീവന്റെ ഓരോ എഴുത്തിടപെടലുകളും ഈ വര്‍ത്തമാന ലോകത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും കേള്‍ക്കാന്‍കൂടിയായിരുന്നുവെന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ഒരാളെത്തന്നെ ഇങ്ങനെ കേള്‍ക്കുന്നതിനെയാണ് പ്രണയം എന്നു പറയുന്നത്. പ്രണയശതകം എന്ന സമാഹാരത്തിലൂടെ ആ കേള്‍വിയെ ഒറ്റച്ചരടില്‍ കോര്‍ക്കുന്നു രാജീവന്‍. നൂറിതള്‍പ്പൂവായ് പ്രണയത്തെ പുല്‍കുന്നു. ഓരോ ഇതളുകളും കൊഴിയാന്‍ വേണ്ടിയാണെന്നുള്ളത് കാലം കാത്തുവെച്ച കല്‍പനയാണ്.

‘മരിച്ചവന്‍ തിരിച്ചുവരില്ല
എന്നു കരുതിയാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുതെറ്റി,
മരിച്ചതുപോലെത്തന്നെ അവര്‍ തിരിച്ചുവരും.
എപ്പോഴാണെന്നുമാത്രം മുന്‍കൂട്ടി
പറയാന്‍ കഴിയില്ല.
മരണം പോലെത്തന്നെ’.

മരണാനന്തരം എന്ന കവിത ടി.പി രാജീവന്റെ സ്വന്തം ചരമക്കുറിപ്പായിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു. ചില ചരമക്കുറിപ്പുകള്‍ അങ്ങനെയാണ്. പുറപ്പെട്ടുപോയ നിരവധി വാക്കുകള്‍ അതിലുണ്ടാകും. വികാരംകൊണ്ട് ജീവിതത്തെ അനുനയിക്കാന്‍ സാധിക്കാതെ വരും.

‘നീലയായിക്കഴിഞ്ഞ
എന്റെ ഉടലില്‍
നീ തിരയുന്ന
ചിരിക്കുന്ന ശലഭമുണ്ടോ
എന്നു നോക്കൂ…..’
ഹൊ… എന്തൊരായുധമാണിത്, മനസ്സിനെ തലങ്ങും വിലങ്ങും മുറിപ്പെടുത്താന്‍ മാത്രം ഇരുതലമൂര്‍ച്ചയാര്‍ന്നത്…! ഒരു കവിയെ ചേര്‍ത്തുപിടിക്കുമ്പോള്‍ ഇനിയെങ്കിലും മടിക്കുത്തിലൊളിപ്പിച്ച ഇത്തരം ആയുധമുണ്ടോ എന്ന് തപ്പിനോക്കണം. വിട, പ്രിയ ചങ്ങാതീ.

സാഹിത്യ അക്കാദമി ജനറല്‍ കൗണ്‍സിലില്‍ 2002 മുതല്‍ 2007 വരെ അംഗമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 1996ല്‍ ‘ആറ്റൂര്‍ രവിവര്‍മ്മയുടെ കവിതകള്‍’ എന്ന കൃതിക്ക് കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്‌കാരം ലഭിച്ചു.

ആറ്റിക്കുറുക്കിയ വരികളില്‍, ഒട്ടും ധാരാളിത്തമില്ലാതെ കവിതകളെഴുതി ആറ്റൂര്‍ രവിവര്‍മ്മ. തൃശ്ശൂരിലെ ആറ്റൂര്‍ എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ 1930 ഡിസംബര്‍ 27ന് കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെയും അമ്മിണിയമ്മയുടെയും മകനായാണ് ആറ്റൂര്‍ രവിവര്‍മ്മ ജനിച്ചത്. മലയാളത്തില്‍ ബിരുദാനന്തരബിരുദം നേടിയ ആറ്റൂര്‍ പിന്നീട് അധ്യാപകനായി. വിവിധ കോളേജുകളില്‍ മലയാളം അധ്യാപകനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ച ശേഷം തൃശ്ശൂരില്‍ വിശ്രമജീവിതം നയിച്ചു വരികയായിരുന്നു.

ചുരുക്കും വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് കഠോര സത്യധ്വനിപ്പെരുക്കം സൃഷ്ടിക്കുന്ന നല്ല കവിതകളെന്നാണ് അവതാരികയില്‍ ലീലാവതി ടീച്ചറുടെ കുറിപ്പ്. പൊതുവാക്യ സമ്മേളനം, അരോമയുടെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ കഥാ സമാഹാരങ്ങളും അനുജ അകത്തൂട്ടിന്റേതായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒ.എന്‍.വി യുവ സാഹിത്യ പുരസ്‌കാരം, വെണ്‍മണി അവാര്‍ഡ്, തിരൂര്‍ തുഞ്ചന്‍ സ്മാരക സമിതി പുരസ്‌കാരം, വൈലോപ്പിള്ളി അവാര്‍ഡ്, ഡോ.അയ്യപ്പപണിക്കര്‍ സ്മാരക കവിത പുരസ്‌കാരം, അറ്റ്ലസ്-കൈരളി കവിത പുരസ്‌കാരം, അങ്കണം പുരസ്‌കാരം തുടങ്ങിയ അംഗീകാരങ്ങള്‍ നേരത്തെ ലഭിച്ചിരുന്നു.
സാഹിത്യ അക്കാദമി മുന്‍ സെക്രട്ടറി പായിപ്ര രാധാകൃഷ്ണന്റെയും എഴുത്തുകാരി നളിനി ബേക്കലിന്റെയും മകളാണ്. കേരള വെറ്റിനറി സര്‍വകലാശാലയിലെ അസി.പ്രൊഫസര്‍ ഡോ.മുഹമ്മദ് അസ്ലമാണ് ഭര്‍ത്താവ്. ഡല്‍ഹി ഇന്ത്യന്‍ അഗ്രികള്‍ച്ചറല്‍ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സ് റിസര്‍ച്ച് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടില്‍ ശാസ്ത്രജ്ഞയായി ജോലി ചെയ്യുന്ന അനൂജയ്ക്ക് ഐ.ആര്‍.എസില്‍ ഒന്നാം റാങ്കും ലഭിച്ചിരുന്നു.

ബാലസാഹിത്യത്തില്‍ മലയാളത്തില്‍ നിന്ന് മലയത്ത് അപ്പുണ്ണിയ്ക്കാണ് പുരസ്‌കാരം. ബാലസാഹിത്യത്തിന് നല്‍കിയ സമഗ്രസംഭാവനകള്‍ പരിഗണിച്ചാണ് പുരസ്‌കാരം. 50,000 രൂപയും ഫലകവുമാണ് അവാര്‍ഡ്. ശിശുദിനമായ നവംബര്‍ 14ന് അവാര്‍ഡുകള്‍ വിതരണം ചെയ്യും.

യുഎ ഖാദര്‍, ഡോ. കെഎസ് രവി കുമാര്‍, ഇളവൂര്‍ ശ്രീകുമാര്‍ എന്നിവരായിരുന്നു ബാലസാഹിത്യപുരസ്‌കാര ജൂറി അംഗങ്ങള്‍. ഡോ. ഗീത പുതുശ്ശേരി, ഡോ. പിഎസ് രാധാകൃഷ്ണന്‍, ഡോ. നെടുമുടി ഹരികുമാര്‍ എന്നിവരായിരുന്നു യുവപുരസ്‌കാരത്തിന്റെ ജൂറി അംഗങ്ങള്‍