Connect with us

columns

സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് നിറം പകരാം

രാജ്യം ഇന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധികളെല്ലാം താല്‍ക്കാലികമാണ്. ഇന്ത്യ അതിന്റെ ജനാധിപത്യ മതേതര സ്വഭാവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരിക തന്നെ ചെയ്യും. യു.പി.എ കാലത്ത് നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാനം ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിലായിരുന്നു. എല്ലാ മേഖലകളിലും കുതിച്ചുകയറ്റമായിരുന്നു. ജനാധിപത്യവും മതേതരത്വവുമുള്‍പ്പെടെയുള്ള മൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് വിലകല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട കാലമായിരുന്നു. ആ നല്ല നാളുകളിലേക്കുള്ള മടക്കവും ഈ സുദിനത്തില്‍ നമുക്ക് ലക്ഷ്യം വെക്കാം.

Published

on

പി.കെ കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടി

സ്വാതന്ത്ര്യ ലബ്ധിക്കുശേഷം 75 വര്‍ഷം പിന്നിടുമ്പോള്‍ രാജ്യത്തിന്റെ വര്‍ത്തമാനവും ഭാവിയും വിശകലനം ചെയ്യുക എന്നത് ഏതൊരു ഇന്ത്യക്കാരനില്‍നിന്നും സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യ സമരസേനാനികള്‍ സ്വപ്‌നംകണ്ട ഇന്ത്യ മതേതര ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നതും സകല മേഖലകളിലും വികസനത്തിന്റെ വെന്നിക്കൊടികള്‍ പാറിപ്പിക്കുന്ന, രാജ്യത്തെ ഓരോ പൗരന്റെയും ജീവിത സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതുമായിരുന്നു. ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍, അറിയപ്പെടുന്നവരും അല്ലാത്തവരുമായ നിരവധി ധീരദേശാഭിമാനികള്‍ പിറന്ന നാടിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി നടത്തിയ ധീരോദാത്തമായ പോരാട്ടത്തിന്റെ കഥ രാജ്യം നിലനില്‍ക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരന്റെയും സിരകളില്‍ ആവേശം സൃഷ്ടിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ ഭരണത്തിനു ചുക്കാന്‍ പിടിച്ച ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് ഒരു പരിധിവരെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനികളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് നിറംപകരുന്ന രീതിയില്‍ രാജ്യത്തെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയി. ജനാധിപത്യ മതേതര മൂല്യങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കാനും ബഹുസ്വര സമൂഹത്തിലെ നീതിയുക്തമായ ഇടപെടലുകള്‍ വഴി ലോകത്തിന്റെ തന്നെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാനും രാഷ്ട്രശില്‍പി ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്്‌റുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കോണ്‍ഗ്രസ് സര്‍ക്കാറുകള്‍ക്ക് സാധിച്ചിരുന്നു. ഇന്ത്യയോടൊപ്പം സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ പല രാജ്യങ്ങളും ഭരണപരമായി അസ്ഥിരതക്കും പട്ടാള അട്ടിമറികള്‍ക്കുമെല്ലാം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചപ്പോള്‍ നമ്മുടെ രാജ്യം അത്തരം പ്രവണതകളോടെല്ലാം മുഖംതിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പാതയില്‍ ഉറച്ചുനില്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളും മറ്റുവ്യവസ്ഥകളുമെല്ലാം നാളിതുവരെ നിഷ്പക്ഷവും നീതിയുക്തവുമായ ഇടപെടലുകള്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തു. രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചയിലും ദാരിദ്ര്യ നിര്‍മാര്‍ജനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും സാമൂഹ്യ പുരോഗതിയുടെ കാര്യത്തിലുമെല്ലാം അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചവര്‍പോലും ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നീതിയുക്തമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ മുക്തകണ്ഡം പ്രശംസിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയാണ് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. അവകാശ സ്വാതന്ത്ര്യവും അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവുമെല്ലാം ഉയര്‍ന്ന നിലവാരത്തില്‍ തന്നെ രാജ്യത്ത് നിലനില്‍ക്കുകയും ലോകാടിസ്ഥാനത്തില്‍ അത് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം വരെ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു.

പക്ഷേ വര്‍ത്തമാന കാലത്ത് ഇതെല്ലാം മാറിമറിയുന്നതിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ് പ്രകടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ജനാധിപത്യ രീതിയില്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട് അധികാരത്തില്‍ വന്ന സര്‍ക്കാറുകള്‍ ഏകാധിപത്യ പ്രവണതകളെ പുല്‍കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിലയിലേക്കാണ് കാര്യങ്ങള്‍ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അന്വേഷണ ഏജന്‍സികളെ വരുതിയിലാക്കുന്നു. നീതി ലഭിക്കേണ്ട മുഴുവന്‍ സ്ഥാപനങ്ങളെയും കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കുന്നു എന്ന തോന്നലുകള്‍ ഉളവാക്കുന്നു. ഒരു ഘട്ടത്തിലും ഇടപെടാന്‍ പാടില്ലാത്ത നീതിപീഠങ്ങളില്‍ പോലും സര്‍ക്കാര്‍ കൈവെക്കുന്നു എന്ന ആക്ഷേപങ്ങള്‍ ഉയരുന്നു. ഈ പ്രവണതകള്‍ നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന് ഒട്ടും അഭികാമ്യമല്ല. ജാതി, മത, വര്‍ണ, വൈജാത്യങ്ങള്‍ക്ക് അതീതമായ നീതിയുടെ ഉറവിടമായി കരുതപ്പെട്ട രാജ്യം ആ വിശേഷണങ്ങളില്‍ നിന്ന് അകലുന്നത് അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതാണ്. ഭരിക്കുന്ന കക്ഷിതന്നെ ഇത്തരം ദുഷ്പ്രവണതകളെ പരിപോഷിക്കുന്ന സമീപനം സ്വീകരിച്ചാല്‍ ഭാവി എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ഊഹിക്കാന്‍ പോലും കഴിയില്ല.

സമാധാനവും ഐക്യവുമില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യവും വികസന രംഗത്ത് മുന്നോട്ടുപോയിട്ടില്ല. നമ്മുടെ രാജ്യം നിരവധിയായ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നുണ്ട്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ എഴുപത്തിയഞ്ചാം വാര്‍ഷികാഘോഷത്തിന്റെ വേളയിലും ദാരിദ്ര്യം, നിരക്ഷരത തുടങ്ങിയവയെല്ലാം നമ്മെ തുറിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ശത്രു രാജ്യങ്ങളുടെ കടന്നാക്രമണങ്ങള്‍ പോലെ പുറമെ നിന്നുള്ള ഭീഷണികള്‍ വേറെയും. ആഭ്യന്തര സമാധാനവും ആഭ്യന്തര ഐക്യവും ഊട്ടിയുറപ്പിക്കേണ്ട ഈ ഘട്ടത്തില്‍ പ്രതിപക്ഷത്തെ പോലും വിശ്വാസത്തിലെടുക്കാത്ത ഏകാധിപത്യ പ്രവണതകളിലൂടയെയാണ് ഭരണകൂടം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളെല്ലാം നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ രാജ്യം നേരിടുന്ന പ്രധാന പ്രശ്‌നങ്ങളിലെല്ലാം പരസ്പരം സഹകരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു മുന്‍കാലങ്ങളിലെല്ലാം നാം മുന്നോട്ടു പോയിരുന്നത്. എന്നാല്‍ അത്തരം താല്‍പര്യങ്ങളെയെല്ലാം ബലികഴിക്കുന്നതാണ് ഇന്നത്തെ ബി.ജെ.പി സര്‍ക്കാറിന്റെ നടപടികള്‍. ഈ അപകടകരമായ സ്ഥിതി വിശേഷത്തെ മറികടക്കാനുള്ള ഏക മാര്‍ഗം ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഫാസിസ്റ്റ് സമീപനത്തിനെതിരെ എല്ലാ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളും മറികടന്നുകൊണ്ട് ഒറ്റക്കെട്ടായി നിലകൊള്ളുക എന്നതുമാത്രമാണ്.

മതേതരത്വത്തെ ജീവവായുവായിക്കണ്ട പ്രസ്ഥാനമാണ് ഇന്ത്യന്‍ യൂണിയന്‍ മുസ്്‌ലിം ലീഗ്. പാണക്കാട് പി.എം.എസ്.എ പൂക്കോയതങ്ങളുടെ പിതാമഹാന്മാരുടെ കാലത്ത് തന്നെ ആ കുടുംബം പിന്നോക്കത്തിന്റെ ഭാണ്ഡം പേറിയ ഒരു ജനതയെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതിനായ കഠിന പ്രയത്‌നം നടത്തുകയുണ്ടായി. അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ദാരിദ്ര്യ നിര്‍മാര്‍ജനത്തിനും അവര്‍ക്ക് അക്ഷരാഭ്യാസം നല്‍കുന്നതിനുമെല്ലാം മഹാരഥന്‍മാരായ സയ്യിദുമാര്‍ അവരുടെ ജീവിതം തന്നെ സമര്‍പ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ജയില്‍വാസമുള്‍പ്പെടെയുള്ള നിരവധി പ്രതിസന്ധികള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവന്നെങ്കിലും തങ്ങളുടെ ഉദ്യമത്തില്‍ നിന്ന് അവര്‍ പിന്നോട്ടുപോയില്ല. ഈ ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടി സമൂഹത്തില്‍ നിരവധി വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കുകയും സാമൂഹ്യ സാംസ്‌കാരിക പുരോഗതിക്കാവശ്യമായ മറ്റെല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും സജ്ജമാക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ രീതിയിലുള്ള സാമൂഹ്യ പരിവര്‍ത്തന പ്രക്രിയകള്‍ അവരുടെ എക്കാലത്തെയും മുഖമുദ്രയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവരുടെ നേതൃത്വത്തിന്‍ കീഴിലായി സമൂഹത്തിനും രാജ്യത്തിനും ഉജ്വലമായ നേട്ടങ്ങള്‍ കൈവരിച്ചു നല്‍കാന്‍ ഇന്ത്യന്‍ യൂണിയന്‍ മുസ്്‌ലിം ലീഗിനു സാധിച്ചു.

സയ്യിദ് അബ്ദുറഹിമാന്‍ ബാഫഖി തങ്ങളുടെ കാലത്ത് ഒട്ടനവധി പുരോഗമനപരമായ നിയമങ്ങള്‍ മുസ്‌ലിംലീഗിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഭരണകൂടങ്ങള്‍ നടപ്പിലാക്കുകയുണ്ടായി. തുടര്‍ന്നു വന്ന യു.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാറുകളെല്ലാം നിരവധി വിദ്യാഭ്യാസ, സാംസ്‌കാരിക സ്ഥാപനങ്ങള്‍ സ്ഥാപിച്ചു. സംസ്‌കൃത സര്‍വകലാശാലതൊട്ട് എല്ലാ ജാതി, മത വിഭാഗങ്ങളുടെയും പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന പല വിദ്യാഭ്യാസ സംരഭങ്ങള്‍ക്കും തുടക്കം കുറിച്ചത് മുസ്്‌ലിംലീഗിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിമാരാണ്. അങ്ങിനെ നാടിന്റെ പുരോഗതിക്കാവശ്യമായ എല്ലാ സുപ്രധാന നിയമനിര്‍മാണങ്ങളിലും നേതൃ പരമായ പങ്കുവഹിച്ച പാരമ്പര്യമാണ് മുസ്്‌ലിം ലീഗിനുള്ളത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ മുസ്്‌ലിംലീഗ് പ്രസ്ഥാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സര്‍വ ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ക്കും പൂര്‍ണാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭ്യമാകുക എന്നതാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ എഴുപത്തിയഞ്ചാം വാര്‍ഷികത്തില്‍ നമ്മുടെ പൂര്‍വ സൂരികള്‍ മനസില്‍ കണ്ട മുഴുവന്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കും എല്ലാ അര്‍ത്ഥത്തിലുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നമുക്കൊന്നായി പരിശ്രമിക്കാം.

രാജ്യം ഇന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധികളെല്ലാം താല്‍ക്കാലികമാണ്. ഇന്ത്യ അതിന്റെ ജനാധിപത്യ മതേതര സ്വഭാവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരിക തന്നെ ചെയ്യും. യു.പി.എ കാലത്ത് നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാനം ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിലായിരുന്നു. എല്ലാ മേഖലകളിലും കുതിച്ചുകയറ്റമായിരുന്നു. ജനാധിപത്യവും മതേതരത്വവുമുള്‍പ്പെടെയുള്ള മൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് വിലകല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട കാലമായിരുന്നു. ആ നല്ല നാളുകളിലേക്കുള്ള മടക്കവും ഈ സുദിനത്തില്‍ നമുക്ക് ലക്ഷ്യം വെക്കാം.

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

columns

ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വാതിലുകള്‍ കൊട്ടിയടക്കുന്നതെന്തിന്

ശ്രീനാരായണ ഗുരു ഓപ്പണ്‍ സര്‍വകലാശാലക്ക് ആരും എതിരല്ല. അത് വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിന് പകരം മറ്റ് സര്‍വകലാശാലകളെപോലെയുള്ള പരിഗണനയാണ് ലഭിക്കേണ്ടത്. കേരളത്തിന്റെ പുറത്തേക്കുള്ള വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ ഒഴുക്ക് കൂട്ടാനേ ഈ നിയന്ത്രണപദ്ധതി ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ.

Published

on

അഡ്വ. കെ.കെ സൈതലവി

കേരളത്തിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് മാസത്തിലേറെയായി അനുഭവപ്പെടുന്ന സ്തംഭനാവസ്ഥയുടെ ഗൗരവം പലരും ഉള്‍ക്കൊണ്ടിട്ടില്ല. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സെക്രട്ടറിയുടെ 09.06.2022 ലെ ബി.2/177/2020/ഉ.വി.വകുപ്പ് സര്‍ക്കുലര്‍ പ്രകാരമാണ് കേരള, കാലിക്കറ്റ്, മഹാത്മാഗാന്ധി, കണ്ണൂര്‍ സര്‍വകലാശാലകള്‍ നടത്തിവന്നിരുന്ന വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതിയും പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷനും തടഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. പുതുതായി ആരംഭിച്ച ശ്രീനാരായണ ഗുരു ഓപ്പണ്‍ സര്‍വകലാശാലക്ക് വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതിയിലൂടെ വിദ്യാര്‍ഥികളെ പ്രവേശിപ്പിക്കുവാനുള്ള യു.ജി.സിയുടെ അനുമതി ലഭിക്കുന്നത് വരെയാണ് മറ്റു സര്‍വകലാശാലകള്‍ വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതി /പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ എന്നി രീതിയിലുള്ള പ്രവേശനം നടത്തുന്നത് തടഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

സര്‍വകലാശാലകള്‍ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളാണ്. അവയുടെ അധികാരത്തെ സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാറുകള്‍ക്ക് നിയന്ത്രിക്കാന്‍ പരിമിതിയുണ്ട്. വിവിധ ഫാക്കല്‍റ്റികള്‍, അക്കാദമിക് കൗണ്‍സില്‍, സെനറ്റ്, സിന്‍ഡിക്കേറ്റ്, വൈസ്ചാന്‍സിലര്‍ എന്നിവരില്‍ അര്‍പ്പിതമാണ് സര്‍വകലാശാലകളുടെ അധികാരങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും. ഇവയുടെയൊക്കെ മുകളിലായി സര്‍വകലാശാലകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും അവക്ക് ഗ്രാന്റ് നല്‍കുന്നതും കേന്ദ്ര നിയമപ്രകാരം മുഴുവന്‍ നിയന്ത്രണങ്ങളുമുള്ള യു.ജി.സിയാണ്. 2021-22 വര്‍ഷത്തില്‍ കേരള, കാലിക്കറ്റ് സര്‍വകലാശാലകള്‍ക്ക് മാത്രമാണ് വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതി മുഖേന ബിരുദ, ബിരുദാനന്തര കോഴ്‌സുകള്‍ നടത്താനുള്ള അനുമതി അഞ്ച് വര്‍ഷത്തേക്ക് നല്‍കിയിട്ടുള്ളത്. യു.ജി.സി.യുടെ സര്‍ക്കുലര്‍ പ്രകാരം കാലിക്കറ്റ് സര്‍വകലാശാലക്ക് 12 ബിരുദ കോഴ്‌സുകളും 12 ബിരുദാനന്തര കോഴ്‌സുകളും നടത്താനും കേരള സര്‍വകലാശാലക്ക് 10 ബിരുദ കോഴ്‌സുകളും 10 ബിരുദാനന്തര കോഴ്‌സുകളും നടത്താനും അനുമതി നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. മഹാത്മാഗാന്ധി, കണ്ണൂര്‍ സര്‍വകലാശാലകള്‍ക്ക് ഈ അനുമതി ഇല്ല. അവര്‍ക്ക് പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ മുഖേന കോഴ്‌സുകള്‍ നടത്താനുള്ള അനുമതിയാണ് ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഈ അനുമതി പ്രകാരം കോഴ്‌സുകള്‍ നടത്തുന്ന സര്‍വകലാശാലകളെ തടഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റ് ഗ്രാന്റ്കമ്മീഷന്‍ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളെ പോലെ കേരളത്തിലും അഞ്ച് വര്‍ഷത്തേക്ക് അനുവദിച്ച കോഴ്‌സുകള്‍ നടത്താനുളള അനുമതിയാണ് സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ ഉത്തരവ് മൂലം തടഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. നിയമപ്രകാരം ഇത് തടയാന്‍ സര്‍ക്കാറിന് അധികാരമില്ല. പക്ഷെ സര്‍വകലാശാലകളുടെ ഉത്തരവാദപ്പെട്ട സമിതികള്‍ ഈ സര്‍ക്കുലര്‍ മറികടന്ന് കോഴ്‌സുകള്‍ നടത്തുന്നതിന് ധൈര്യവും കാണിക്കുന്നില്ല.

കേരളത്തിലെ റഗുലര്‍ കോളജുകളിലെ മൊത്തം വിദ്യാര്‍ഥികളേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനം വഴിയും പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ വഴിയും ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തുന്നവരാണ്. ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ആശ്രയിക്കുന്നത് കാലിക്കറ്റ് സര്‍വകലാശാലയെയാണ്. ഏകദേശം വര്‍ഷത്തില്‍ 50,000ത്തിലധികം വിദ്യാര്‍ഥികളാണ് കാലിക്കറ്റ് സര്‍വകലാശാലയില്‍ ഈ രീതിയില്‍ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം തേടുന്നത്. കോടിക്കണക്കിന് രൂപയാണ് ഈ ഇനത്തില്‍ സര്‍വകലാശാലകള്‍ക്ക് വരുമാനം ലഭിക്കുന്നത്. ഇത് ഒറ്റയടിക്ക് നിര്‍ത്തലാക്കുന്നത് മൂലം കാലിക്കറ്റ് പോലുള്ള സര്‍വകലാശാലകളെ ആശ്രയിക്കുന്നതും, വിദ്യഭ്യാസപരമായി ഇപ്പോഴും വളരെ പിന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നതുമായ മലബാര്‍ പോലുള്ള പ്രദേശത്തെ വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ സാധ്യതകളാണ് അടയുന്നത്. കേരളത്തില്‍ നാലു സര്‍വകലാശലയിലുമായി ഒരു ലക്ഷത്തിലേറെ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ഓരോ വര്‍ഷവും വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതിയിലൂടെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടുന്നുണ്ട്. ഈയിടെയായി വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതി വഴിയും പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ വഴിയും നേടുന്ന ബിരുദ-ബിരുദാനന്തര യോഗ്യതകള്‍ റഗുലര്‍ ബിരുദ-ബിരുദാനന്തര യോഗ്യതകള്‍ തുല്യമായി യു.ജി.സി അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്.

പുതുതായി രൂപീകൃതമായ ശ്രീനാരായണഗുരു ഓപ്പണ്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഇപ്പോഴും അതിന്റെ ശൈശവ ദശയിലാണ്. അവിടെ കോഴ്‌സ് നടത്താന്‍ ഇതുവരെ യു.ജി.സി. അനുമതി നല്‍കിയിട്ടില്ല. ശ്രീനാരായണഗുരു ഓപ്പണ്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ കേരളത്തിലെ മുഴുവന്‍ സര്‍വകലാശാലകളും നടത്തിയിരുന്ന വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠന രീതിയും പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ പഠന രീതിയും ഒന്നിച്ചേറ്റെടുത്ത് ഒരു ലക്ഷത്തിലേറെ വരുന്ന വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്ക് പഠിക്കാനും അവരെ പഠിപ്പിക്കാനും അവര്‍ക്ക് പരീക്ഷ എഴുതാനും മറ്റ് സര്‍വകലാശാലകളെ പോലെയുള്ള ഭൗതിക സൗകര്യങ്ങളുമില്ല. അക്കാദമിക് കാര്യങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സമിതികളോ, എല്ലാ വിഷയങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള അധ്യാപക-അധ്യാപകേതര ജീവനക്കാരും ഫാക്കല്‍റ്റികളും ആയിട്ടില്ല. നടത്താന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കോഴ്‌സുകളെ യു.ജി.സി. അംഗീകരിച്ചിട്ടുമില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ ശൈശവ ദശയിലുള്ള ഒരു യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിക്ക് ഇത്രയധികം കോഴ്‌സുകള്‍ നടത്താന്‍ അനുമതി ലഭിച്ചാലും വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ഈ സര്‍വകലാശാലയെ ആശ്രയിക്കണമെന്നില്ല.

നിലവില്‍ കാലിക്കറ്റ് അടക്കമുള്ള സര്‍വകലാശാലകളുടെ ഫീസ് നിരക്കിന്റെ ഏകദേശം മൂന്നിരട്ടിയാണ് ശ്രീനാരായണ ഗുരു ഓപ്പണ്‍ സര്‍വകലാശാല പഠനത്തിന് ഫീസ് നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇതിനേക്കാള്‍ കുറഞ്ഞ ഫീസ് ഈടാക്കി കേരളത്തിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റികള്‍ വിദൂരവിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതിയിലൂടെ വിദ്യാര്‍ഥികളെ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്.
ഇന്ദിരാഗാന്ധി ഓപ്പണ്‍ സര്‍വകലാശാല വന്നപ്പോള്‍ രാജ്യത്തെ മറ്റ് സര്‍വകലാശാലകളിലുള്ള പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷനോ, വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനമോ നിര്‍ത്തിയിട്ടില്ല. കേരളത്തില്‍ സംസ്‌കൃത സര്‍വകലാശാലയും മലയാളം സര്‍വകലാശാലയും വന്നപ്പോഴും കേരളത്തിലെ മറ്റ് സര്‍വകലാശാലകളിലോ കോളജുകളിലോ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന സംസ്‌കൃതം, മലയാളം എന്നിവയുടെ പഠനം നിര്‍ത്തിയിട്ടുമില്ല. എന്നാല്‍ കേരളത്തില്‍ പുതുതായി ശ്രീനാരായണ ഗുരു ഓപ്പണ്‍ സര്‍വകലാശാല വന്നപ്പോള്‍ മാത്രം വര്‍ഷങ്ങളായി നിലവിലുള്ളതും യു.ജി.സി.യുടെ അംഗീകാരം നേടിയതും സാമാന്യം കുറഞ്ഞ ഫീസ് ഈടാക്കി സംസ്ഥാനത്തെ സര്‍വകലാശാലകള്‍ നടത്തിവന്നിരുന്നതുമായ വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതിയും പ്രൈവറ്റ് രജിസ്‌ട്രേഷനും എന്തിന് തടയണം?

കേരളത്തിലെ റഗുലര്‍ കോളേജുകളില്‍ പ്രവേശനം ലഭിക്കാത്തവര്‍, തൊഴിലിനോടൊപ്പം പഠനം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോവുന്നവര്‍, ദൂരദിക്കുകളില്‍ പോയി പഠിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍, സ്വകാര്യ മതസ്ഥാപനങ്ങളിലും യതീംഖാനകളിലും പഠിക്കുന്നവര്‍, തുല്യത പരീക്ഷകളിലൂടെ യോഗ്യത നേടിയവര്‍ തുടങ്ങി ആയിരക്കണക്കിന് വിദ്യാര്‍ഥികളാണ് സര്‍വകലാശാലകളുടെ വിദൂര വിദ്യാദ്യാസ പഠനരീതിയെ ആശ്രയിക്കുന്നത്. ചെമ്മാട് ദാറുല്‍ഹുദ ഇസ്‌ലാമിക് യൂണിവേഴ്സ്റ്റിയുടെ കീഴില്‍ ബിരുദബിരുദാനന്തര കോഴ്‌സുകള്‍ക്ക് പഠിക്കുന്നവര്‍ മാത്രം ഏകദേശം പതിനായിരത്തിലേറെ പേര്‍ കാലിക്കറ്റ്, കേരള സര്‍വകലാശാലകളിലുണ്ട്. ഇവരുടെയൊക്കെ തുടര്‍ വിദ്യാഭ്യാസ അവസരമാണ് സര്‍ക്കാര്‍ നിഷേധിക്കുന്നത്.

കേരളത്തിന്റെ പുറത്തേക്കുള്ള വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ ഒഴുക്ക് കൂട്ടാനേ ഈ നിയന്ത്രണപദ്ധതി ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ. നമ്മുടെ വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ വിദ്യഭ്യാസ പുരോഗതിക്കും വിദ്യാഭ്യാസപരമായി പിന്നാക്കം നില്‍ക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളുടെ പുരോഗതിയും ലക്ഷ്യം വെച്ചാണ് വിവിധ സര്‍വകലാശാലകള്‍ നിലവില്‍ വന്നിട്ടുള്ളത്. എന്നാല്‍ അത്തരക്കാര്‍ക്ക് നേരെ സര്‍വകലാശാലകളുടെ വാതിലുകള്‍ കൊട്ടിയടക്കുകയാണിപ്പോള്‍.

ശ്രീനാരായണ ഗുരു ഓപ്പണ്‍ സര്‍വകലാശാലക്ക് ആരും എതിരല്ല. അത് വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിന് പകരം മറ്റ് സര്‍വകലാശാലകളെപോലെയുള്ള പരിഗണനയാണ് ലഭിക്കേണ്ടത്. രാജ്യത്ത് സ്വകാര്യ സര്‍വകലാശാലകളും സ്വകാര്യ കോളജുകളും വ്യവസായ-കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങളെ പോലെ വമ്പന്‍ പരസ്യങ്ങള്‍ നല്‍കി, വിദ്യാര്‍ഥികളെ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ സര്‍ക്കാര്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി നിലവിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവും നിഷേധിച്ച് ഇത്തരം സര്‍വകലാശാലകള്‍ക്ക് വിദ്യാര്‍ഥികളെ എറിഞ്ഞ് കൊടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ശ്രീനാരായണഗുരു സര്‍വ്വകലാശാല നിയമത്തിലെ വിവാദമായ 72-ാം വകുപ്പുമൂലമാണ് മറ്റു സര്‍വകലാശാലകളുടെ വിദൂരവിദ്യാഭ്യാസ പഠനരീതിയെ നിര്‍ത്തലാക്കുന്നത്. ഒരു സര്‍വകലാശാലകൂടി പുതുതായി വരുമ്പോള്‍ നിലവിലെ വിദ്യഭ്യാസ സാധ്യതകള്‍ കൂടുകയാണ് വേണ്ടത് കുറക്കുകയല്ല.

Continue Reading

columns

സി.പി.ഐയിലെ ലഹള- എഡിറ്റോറിയല്‍

സി.പി.എമ്മിന്റെ ആട്ടും തുപ്പും സഹിച്ച് ഇനിയും എത്രകാലം മുന്നോട്ടുപോകുമെന്നാണ് അണികള്‍ ചോദിക്കുന്നത്. അവരുടെ ആശങ്കകളെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ നേതാക്കള്‍ക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അധികാരത്തിന്റെ മത്ത് പിടിച്ച നേതൃത്വമാണ് ഇപ്പോള്‍ സി.പി.ഐക്കുള്ളത്. വിമര്‍ശനത്തിന്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട പൊട്ടലും ചീറ്റലുമല്ലാതെ കാലത്തിലേക്ക് മറയുന്ന പാര്‍ട്ടിയെ രക്ഷിക്കാന്‍ ക്രിയാത്മക ഇടപെടലൊന്നും സി.പി.ഐയില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നില്ല.

Published

on

ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ വാട്ടരോഗം ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയാണ് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരുകാലത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ട സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ പച്ചപ്പോടെ നിന്നിരുന്ന ഇടതുപാര്‍ട്ടികള്‍ ചെറുആള്‍ക്കൂട്ടങ്ങളായി രാജ്യത്തിന്റെ മൂലകളിലേക്ക് പിന്‍വാങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ രാജ്യത്ത് അതിവേഗം ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടികളിലൊന്നാണ് സി.പി.ഐ. ദേശീയ തലസ്ഥാനത്ത് മേല്‍വിലാസം പോലുമില്ലാത്ത പാര്‍ട്ടിക്കിപ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ മാത്രമേ പേരിനെങ്കിലും അല്‍പം ചുവപ്പുള്ളൂ. അതിനു തന്നെ നരബാധിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഭരണത്തണലുള്ളതുകൊണ്ട് പിടിച്ചുനില്‍ക്കുന്നുവെന്ന് മാത്രം. മുന്‍നിരയില്‍ നേതാക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച് അണികള്‍ സ്വന്തം വഴി നോക്കിപ്പോകാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലങ്ങളായി. നേതൃത്വത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന പുതുതലമുറക്കാരുടെ എണ്ണവും കുറവാണ്. ചിന്തിച്ചാല്‍ എത്തുംപിടിയുമില്ലാതെ സി.പി.ഐ അടിത്തെറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലത്താണ് പാര്‍ട്ടി സംസ്ഥാന സമ്മേളനം നടക്കുന്നത്.

തുരുമ്പെടുത്തതിന് പുറമെ പിളര്‍ന്ന് തകരുന്നതിന്റെ സൂചനകള്‍ തുടക്കം മുതല്‍ സമ്മേളനത്തില്‍ പ്രകടമാണ്. സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി കാനം രാജേന്ദ്രനും ദേശീയ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് അംഗം കെ.ഇ.ഇസ്മായിലും ഇരുപക്ഷത്ത് നിലയുറപ്പിച്ച് സ്വന്തം ചേരിയെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. സമ്മേളനത്തിന് കൊടി ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ തന്നെ വിഭാഗീയതയും അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പാറിക്കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പാര്‍ട്ടി ദേശീയ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി ഡി.രാജക്ക് അകലെ കാഴ്ചക്കാരനായി മാറിനില്‍ക്കേണ്ടിവന്നപ്പോള്‍ നേതാക്കള്‍ കസേരകള്‍ക്ക് തിക്കും തിരക്കും കൂട്ടുന്നത് കണ്ട് അണികള്‍ക്ക് അമ്പരപ്പുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികം. കേരളത്തിലും പാര്‍ട്ടിയുടെ അവശേഷിപ്പുകള്‍ മായുകയാണെന്ന് നേതൃനിരയിലെ പിടിവലികള്‍ തെളിയിക്കുന്നുണ്ട്. ആശയപരമായി അല്‍പമെങ്കിലും ഔന്നത്യം പുലര്‍ത്തുന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെന്ന സല്‍പേരൊക്കെ കാലപ്പഴക്കത്തില്‍ സി.പി.ഐക്ക് നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞു. പാര്‍ട്ടി പിളര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആദര്‍ശശുദ്ധിയുള്ള നേതാക്കളെല്ലാം സി.പി.ഐയില്‍ പെട്ടുപോകുകയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ആദര്‍ശം ചവച്ചുകുടിക്കുന്ന അവര്‍ക്ക് പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും പ്രായോഗിക രാഷ്ട്രീയ പാഠങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയാതെപോയി. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്കിടയില്‍ പാര്‍ട്ടി ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകാനാണ് അത് ഇടയാക്കിയത്. സി.പി.എം അവരെ വളരെ ദൂരത്തില്‍ പിന്നിലാക്കുകയായിരുന്നു. അതിന്റെ ഒരു പ്രശ്‌നം പാര്‍ട്ടി കാലങ്ങളായി അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്. മുന്നണിയില്‍ കൂടെ നില്‍ക്കുമ്പോഴും സി.പി.ഐയെ പൂര്‍ണമായ വിധത്തില്‍ അംഗീകരിക്കാന്‍ സി.പി.എമ്മിന് സാധിക്കാറില്ല. മിക്ക വിഷയങ്ങളിലും സി.പി.ഐയുടെ അഭിപ്രായ ഗതികളെ മുഖവിലക്കെടുക്കാതെയാണ് സി.പി.എം മുന്നോട്ടുപോകാറുള്ളത്. മുന്നണി മര്യാദയുടെ പേരില്‍ എല്ലാം സഹിക്കേണ്ട ഗതികേടിലാണ് സി.പി.ഐയുള്ളത്. അക്കാര്യം നേതാക്കള്‍ക്കും അണികള്‍ക്കും അറിയാം. നേതാക്കള്‍ പുറത്തുപറയാറില്ലെന്ന് മാത്രം.

പ്രതിനിധി സമ്മേളനത്തില്‍ സര്‍ക്കാറിനെതിരെ ശക്തമായി വിമര്‍ശനമുയര്‍ന്നു എന്നാണ് അറിയുന്നത്. പ്രതിനിധികള്‍ മറയില്ലാതെ പ്രതിഷേധം അറിയിച്ചു. അവര്‍ക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ല. പക്ഷെ, നേതാക്കള്‍ക്കും പാര്‍ട്ടി മന്ത്രിമാര്‍ക്കും അങ്ങനെയല്ലല്ലോ. അവര്‍ പ്രതിനിധികളെ പരമാവധി അനുനയിപ്പിച്ച് സ്വന്തം കാര്യം ഭദ്രമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. സി.പി.എമ്മിനെ ഭയന്ന് നെറികേടുകള്‍ കണ്ടില്ലെന്നും കേട്ടില്ലെന്നും നടിച്ച് ജീവിക്കുന്നത് പാര്‍ട്ടിയുടെ അടിത്തറ കുളംതോണ്ടാന്‍ കാരണമാകുമെന്ന് അണികള്‍ക്ക് ബോധ്യമുണ്ട്. ദേശീയ നേതാക്കളെ അവര്‍ പരിഹാസത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്. രാജ്യത്ത് ഇടത് ബദലുണ്ടാക്കാന്‍ നടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് രണ്ട് വോട്ടുണ്ടാക്കാന്‍ നോക്കുകയാണ് നല്ലതെന്നും കേന്ദ്ര നേതൃത്വം ദുര്‍ബലമാണെന്നും പ്രധിനിധികള്‍ തുറന്നടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാറിന്റെ വഴിവിട്ട കളികളില്‍ പാര്‍ട്ടിക്കുള്ളിലുള്ള അമര്‍ഷം ഒതുക്കിവെക്കാന്‍ സാധിക്കാതെ സമ്മേളനത്തില്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയായിരുന്നു. സി.പി.എമ്മിന്റെ അടിമകളായി മാറിയ പാര്‍ട്ടി മന്ത്രിമാര്‍ക്കെതിരെയും രൂക്ഷവിമര്‍ശനമാണുയര്‍ന്നത്. കാണിക്കാന്‍ നല്ല ബിംബമാണെങ്കിലും ഭരണത്തില്‍ മോശമാണെന്ന് കൃഷിമന്ത്രിക്കെതിരെ പരസ്യമായി രംഗത്തുവരാനും പ്രതിനിധികള്‍ ധൈര്യപ്പെട്ടത് നിവൃത്തികേടുകൊണ്ടാണ്.

സില്‍വര്‍ ലൈന്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ സി.പി.എമ്മിനോട് കടുത്ത എതിര്‍പ്പുണ്ടെങ്കിലും മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയനുമുന്നില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ സി.പി.ഐ നേതാക്കള്‍ എല്ലാം മറക്കുകയാണ് പതിവ്. കേരളത്തില്‍ ആഭ്യന്തര വകുപ്പിന്റെയും പൊലീസിന്റെയും പ്രവര്‍ത്തന ശൈലികളെ വിമര്‍ശിച്ച ദേശീയ നേതാക്കളെ സംസ്ഥാന നേതൃത്വം കയ്യൊഴിയുന്നതിനും പാര്‍ട്ടി സാക്ഷിയായി. സി.പി.എമ്മിനെ പിണക്കി കൈയിലുള്ളത് നഷ്ടപ്പടുത്താന്‍ നേതാക്കള്‍ തയാറല്ല. പക്ഷെ, സി.പി.എമ്മിന്റെ ആട്ടും തുപ്പും സഹിച്ച് ഇനിയും എത്രകാലം മുന്നോട്ടുപോകുമെന്നാണ് അണികള്‍ ചോദിക്കുന്നത്. അവരുടെ ആശങ്കകളെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ നേതാക്കള്‍ക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അധികാരത്തിന്റെ മത്ത് പിടിച്ച നേതൃത്വമാണ് ഇപ്പോള്‍ സി.പി.ഐക്കുള്ളത്. വിമര്‍ശനത്തിന്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട പൊട്ടലും ചീറ്റലുമല്ലാതെ കാലത്തിലേക്ക് മറയുന്ന പാര്‍ട്ടിയെ രക്ഷിക്കാന്‍ ക്രിയാത്മക ഇടപെടലൊന്നും സി.പി.ഐയില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നില്ല.

Continue Reading

columns

മതഭ്രാന്തന്മാരെ ഇന്നും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഗാന്ധിജി

ഹൈന്ദവമതം ഉദ്‌ബോധനംചെയ്ത വസുധൈവ കുടുംബകം എന്ന ആശയത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഗാന്ധിജി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ ഏകകുടുംബമായി കാണാനുള്ള സുവര്‍ണ പാതയെന്തെന്നാല്‍, അതിദേശീയതയെയും സങ്കുചിതമതാത്മകതയെയും ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ്. അതാണോ അന്ധരായ ആരാധകരാല്‍ മഹാത്മാഗാന്ധിജിയോട് ഉപമിക്കപ്പെടുന്ന നരേന്ദ്രമോദിയുടെ ഇന്ത്യ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നത് ആര്‍ക്കും ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

Published

on

കെ.പി ജലീല്‍

‘ഏറ്റവും നിസ്സാര സൃഷ്ടിയെകൂടി തന്നെപ്പോലെതന്നെ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ആളിനേ സാര്‍വലൗകികവും സര്‍വവ്യാപിയുമായ സത്യാത്മാവിനെ മുഖാമുഖം ദര്‍ശിക്കാനാവൂ. അത് അഭിലഷിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ യാതൊരു മണ്ഡലത്തില്‍നിന്നും വിട്ടുനില്‍ക്കാനാകില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ സത്യോപാസന എന്നെ രാഷ്ട്രീയ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് ആകര്‍ഷിച്ചത്. മതത്തിന് രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ യാതൊന്നും ചെയ്യാനില്ലെന്ന് പറയുന്നവര്‍ മതമെന്തെന്ന് അറിയുന്നില്ല എന്ന് അല്‍പംപോലും മടികൂടാതെയും എന്നാല്‍ വിനയത്തോടുകൂടിയും എനിക്ക് പറയാന്‍ കഴിയും’. എം.കെ ഗാന്ധി (എന്റെ സത്യാന്വേഷണ പരീക്ഷണങ്ങള്‍). മതം ഇന്ത്യയില്‍ ഇന്ന് വലിയ ചര്‍ച്ചാവിഷയമാണ്. രാജ്യത്തെന്നല്ല, ലോകത്താകെയും അതുതന്നെയാണ് അവസ്ഥ. മതങ്ങളാണ് സമൂഹത്തിലെയും അതിലെ രാഷ്ട്രീയമുള്‍പ്പെടെയുള്ള മേഖലകളിലെയും പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം കാരണമെന്ന് വാദിക്കുന്നവരാണ് പലരും. അതില്‍ തെല്ലും സത്യമില്ലെന്നതാണ് വാസ്തവം. ട്രാഫിക് നിയമം കാരണം തോന്നിയതുപോലെ വാഹനം ഓടിച്ചുപോകാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെന്ന് പരാതിപ്പെടുന്നതുപോലെയാണ് ഈ ആരോപണം. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ സമൂഹത്തിലെ അരുതായ്മകള്‍ക്കെതിരായ ദൈവീകമായ, പ്രകൃതീയമായ പ്രതിവിധിയാണ് മതങ്ങളെല്ലാം ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്നത്. മഹാന്മാരുടെ ദൗത്യവും മറ്റൊന്നല്ല. എന്നാല്‍ മതങ്ങളെ അവയുടെ യഥാര്‍ഥ സത്തയില്‍നിന്ന് വേറിട്ടടര്‍ത്തി സ്വാര്‍ഥലാഭമോഹികളും കൊള്ളക്കാരും അവയെ ദുരുപയോഗിക്കുന്നിടത്താണ് മതം പ്രശ്‌നമാകുന്നതും അവയെ തെറ്റിദ്ധരിക്കാന്‍ പൊതുജനത്തിന് ഇടവരുത്തുന്നതും.

മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ ഇന്ത്യയിലെ സമകാലീനമായ രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹികാവസ്ഥയെയും ഇങ്ങനെയേ വിലയിരുത്താനാകൂ. ഗാന്ധിജി ഒരിക്കലും മതത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അതിന്റെ അന്തസ്സത്ത ഉള്‍ക്കൊണ്ട് മൂല്യവത്തായ ജീവിതം നയിക്കണമെന്നാണ് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചതും ആജ്ഞാപിച്ചതും. അത് അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത് മറ്റൊരു നാട്ടില്‍നിന്നുമായിരുന്നില്ല. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി ഇന്ത്യയില്‍ രൂപപ്പെടുകയും നിലനില്‍ക്കുകയും ചെയ്തുവന്ന മൂല്യങ്ങള്‍തന്നെയായിരുന്നു മതങ്ങളുടെയും അന്തസ്സത്ത. ഹിന്ദുമതം അവയിലൊന്ന് മാത്രമാണ്. സനാതനമതം എന്നാണ് അത് അറിയപ്പെടുന്നതുതന്നെ. സര്‍വവിചാരധാരകളെയും സംസ്‌കാരങ്ങളെയും ഉള്ളിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കുകയും ഏറ്റെടുക്കുകയും ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്ന ഭാരതീയ ദര്‍ശനമാണ് ഹിന്ദുമതം. ‘ഹിന്ദു ഒരു മതമല്ല, ജീവിതചര്യയാണ്’ എന്ന സുപ്രീംകോടതിയുടെ സുപ്രധാനമായ നിരീക്ഷണവും ഇന്ത്യയുടെയും ഗാന്ധിജിയുടെയും മേല്‍സിദ്ധാന്തത്തിന് അനുപൂരകവുമാകുന്നു.

തന്റെ ഇംഗ്ലണ്ടിലെയും തെക്കനാഫ്രിക്കയിലെയും പഠന-പ്രവാസ കാലത്ത് ഗാന്ധിജി രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ചിന്താധാരകള്‍ ഏതാണ്ട് ശരാശരി ഭാരതീയന് എളുപ്പം ആവാഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതായിരുന്നു. പാശ്ചാത്യമായ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തെയും അറേബ്യയിലെയും മറ്റും ഇസ്്‌ലാമിക വിശ്വാസത്തെയും പഠിച്ച അദ്ദേഹം അതിലെയെല്ലാം മൂല്യങ്ങള്‍ സ്വയം സ്വാംശീകരിക്കാനും ഭാരതീയ ദര്‍ശനത്തെ അതുമായി കൂട്ടിയിണക്കി താരതമ്യ വിശകലനം നടത്താനും തയ്യാറായി. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഇന്ത്യയിലെ വിശ്വാസികളായ പരസഹസ്രം നിസ്വരായ ജനങ്ങളെ തന്നിലേക്കാകര്‍ഷിക്കാനും അവരില്‍ തന്റെ അഹിംസാസിദ്ധാന്തം വളര്‍ത്തിയെടുക്കാനും സാധ്യമായത്. ഇന്ത്യയുടെ പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്നും ഉത്തര പടിഞ്ഞാറന്‍ ഇന്ത്യയില്‍ മാംസഭക്ഷണം നിഷിദ്ധമായിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ആ അഹിംസാസിദ്ധാന്തത്തില്‍നിന്ന് ഉല്‍ഭവം കൊണ്ടതാണ്. അത് ഗാന്ധിജിയുടെ മാത്രം സിദ്ധാന്തമാണെന്ന് പറയാനാകാത്തതും അതുകൊണ്ടാണ്.
ഇവിടെയാണ് ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ പേരില്‍ ആര്‍.എസ്.എസ്സാദി തീവ്രചിന്താഗതിക്കാര്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന കോലാഹലങ്ങളും അധികാരത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ഹിംസകളും കിടമല്‍സരങ്ങളും പ്രസക്തമാകുന്നത്. ഗാന്ധിജി പറഞ്ഞ അഹിംസയുടെ, മൂല്യത്തിന്റെ, ധാര്‍മികതയുടെ ഹിന്ദുവിനെയല്ല, തങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടതെന്ന് പരസ്യമായി പ്രകടിപ്പിച്ചവരാണ് ആര്‍.എസ്.എസ്സും അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ രൂപമായിരുന്ന ഹിന്ദുമഹാസഭയും. ജനസംഘമായും പിന്നീടത് ഭാരതീയ ജനതാപാര്‍ട്ടിയായും രൂപങ്ങള്‍മാറിയെങ്കിലും നിറവും രസവും ഒന്നുതന്നെ. സത്യത്തില്‍ ഗാന്ധിജിയെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഹിംസാധിഷ്ഠിതമായ സനാതനമത്തെയും നിഷേധിക്കുകയും മഹാത്മാവിനെ പട്ടാപ്പകല്‍ വെടിവെച്ചുകൊലപ്പെടുത്തുകയും അതില്‍ അഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ യഥാര്‍ഥ ഹിന്ദുമതത്തെയല്ല തങ്ങള്‍ പിന്തുടരുന്നതും പിന്തുണക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്ന് തീവ്രഹിന്ദുത്വവാദികള്‍ പരസ്യപ്രഖ്യാപനം നടത്തുകയായിരുന്നു. അവരാണ് ഇന്ന് രണ്ടാംതവണയും ഗാന്ധിജിയുടെ മതേതര ഇന്ത്യയെ ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നത് ഗാന്ധിജിയെ ഇന്നും അവര്‍ കൊന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുവെന്നതിന് തെളിവാണ്.

ഇവര്‍ക്ക് ഗാന്ധിജിയുടെ രൂപത്തിലേക്ക് പോലും വെടിവെച്ച് അര്‍മാദിക്കാനും ഏകമത ഏക സംസ്‌കാര ഇന്ത്യ കെട്ടിപ്പടുക്കാനും ആഹ്വാനം ചെയ്യാന്‍ മടിയില്ലാത്തതും അതുകൊണ്ടുതന്നെ. ഇതര മതസ്ഥരെ, വിശേഷിച്ചും മുസ്്‌ലിംകളെ കലാപങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ച് കൂട്ടക്കശാപ്പ് നടത്താനും ജീവസന്ധാരണത്തിന് വ്യാപാരം നടത്തുന്ന പാവങ്ങളെ അവരുടെ വേഷത്തിന്റെ പേരില്‍ തെരുവോരങ്ങളില്‍ കൊലചെയ്യാനും മടിയില്ലാത്തതും ഗാന്ധിജിയുടെ തുടര്‍വധത്തിന് തുല്യംതന്നെ. ‘ആള്‍ക്കൂട്ടക്കൊലകള്‍ നടത്തുന്നവര്‍ എന്നെ വെടിവെച്ചുകൊല്ലൂ’ എന്ന് ഒരു പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് പറയാന്‍ ബാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലും ആര്‍.എസ്.എസ്സുകാരനായ, ഗുജറാത്തിലെപോലുള്ള മുസ്‌ലിം വംശീയ ഉന്മൂലനത്തെ പിന്തുണക്കുന്ന നരേന്ദ്രമോദിയും കൂട്ടരും പരോക്ഷമായി അതിനെ പിന്തുണക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. ചെന്നായക്ക് ആട്ടിന്‍തോല്‍ ധരിപ്പിക്കുംപോലെയാണത്. പശ്ചിമബംഗാളിലെ നവ് ഖാലികള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നതും അതില്‍ തീര്‍ത്തും പശ്ചാത്താപമില്ലാതിരിക്കുന്നതും തീവ്രഹിന്ദുത്വവാദികള്‍ക്ക് മാത്രമാകുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.

ലോകത്തെ വലിയ ആര്‍ഭാടവും ആഘോഷവുമായി ഇന്ത്യയില്‍ നിര്‍മിച്ച സര്‍ദാര്‍ പട്ടേലിന്റെ പ്രതിമ തന്നെയാണ് മോദികാല ഇന്ത്യയുടെ മറ്റൊരു ഗാന്ധിവധം. ഗാന്ധിജി അക്ഷീണം ആരുടെ ക്ഷേമത്തിന് വേണ്ടി പ്രയത്‌നിച്ചുവോ ആ പാവപ്പെട്ടവരുടെ സമ്പാദ്യത്തില്‍നിന്ന് ഊറ്റിയെടുത്ത നാണയത്തുട്ടുകളാണ് സ്റ്റാച്യൂ ഓഫ് യൂണിറ്റി എന്ന മോദിയുടെ ഗുജറാത്തിലെ പട്ടേല്‍ പ്രതിമയില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്. ‘സര്‍ക്കാരിന്റെ ഏതൊരു പദ്ധതിയും സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും താഴേക്കിടയില്‍കിടക്കുന്നവന് പ്രയോജനപ്പെടുന്നതായിരിക്കണം’ എന്ന് വാദിച്ച ഗാന്ധിജിയുടെ ഇന്ത്യയിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വധത്തിന് ഏഴു പതിറ്റാണ്ടിന് ശേഷം പ്രതിമകളുടെയും പകല്‍കൊള്ളകളുടെയും രൂപത്തില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ‘ഗാന്ധിവധ’ങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. മതത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍നിന്ന് വേര്‍തിരിച്ചുനിര്‍ത്തുകയല്ല, മതമൂല്യങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ആരോഗ്യകരമായി ഉള്‍ചേര്‍ക്കലിന്റെ ആവശ്യകതയെയാണ് ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നത്. അത്പക്ഷേ വൈദേശികമായ സെക്യുലര്‍ നിര്‍വചനത്തിന്റേതല്ല. മതേതരത്വം എന്നത് മതനിരപേക്ഷമാകുന്നതിനെയാണ് ഇന്ത്യയും ഗാന്ധിജിയും രാജ്യത്തെ ഭരണഘടനയും ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചത്. ആ പാരമ്പര്യമാണ് ഇന്ത്യയെ ലോക രാഷ്ട്രങ്ങളില്‍നിന്ന് വേറിട്ടുനിര്‍ത്തുന്നതും. ഗാന്ധിജിയുടെ പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഹിന്ദുക്കള്‍ക്കും മുസ്‌ലിംകള്‍ക്കും ക്രൈസ്തവര്‍ക്കും ബൗദ്ധര്‍ക്കും ജൈനര്‍ക്കും എല്ലാം വേണ്ടിയുള്ള പാരസ്പര്യത്തെയാണ് ഇന്ത്യ അഥവാ ഭാരതം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആര്‍.എസ്.എസ്സിന്റെയും ഗോള്‍വാള്‍ക്കറുടെയും സവര്‍ക്കറുടെയും ഇന്ത്യ എന്നു പറയുന്നത് ഭാരതീയതയുടെയും ഗാന്ധിജിയുടെയും മതനിരപേക്ഷതയുടെയും നിഷേധമാകുന്നു. ഏതൊരു മഹത്തായ ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടിയാണോ മഹാത്മാവ് ജീവന്‍ബലികൊടുത്തത്, അദ്ദേഹത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങളെയും വകഞ്ഞുമാറ്റി പണിയപ്പെടുന്ന വ്യാജ ‘ഐക്യത്തിന്റെ പ്രതിമ’കളും അവ നിര്‍മിച്ചവരും സ്വയംചെറുതാകുകയും ഗാന്ധിജിയുടെ ഇന്ത്യ ഇന്നും സകലമത-ജാതിവര്‍ഗവിഭാഗങ്ങളുടെയും മാതൃഭൂമിയായി നിലകൊള്ളുന്നതും സഹിക്കാനാകാത്തവരുടെ സ്ഥാനം കാലത്തിന്റെ ചവറ്റുകൊട്ടയിലായിരിക്കുകതന്നെചെയ്യും. അതാണല്ലോ നാസികളും ഫാസിസ്റ്റുകളും സ്വപ്രവൃത്തിയിലൂടെ പറഞ്ഞുതന്നിട്ടുള്ളത്.

ഹൈന്ദവമതം ഉദ്‌ബോധനംചെയ്ത വസുധൈവ കുടുംബകം എന്ന ആശയത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഗാന്ധിജി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ ഏകകുടുംബമായി കാണാനുള്ള സുവര്‍ണ പാതയെന്തെന്നാല്‍, അതിദേശീയതയെയും സങ്കുചിതമതാത്മകതയെയും ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ്. അതാണോ അന്ധരായ ആരാധകരാല്‍ മഹാത്മാഗാന്ധിജിയോട് ഉപമിക്കപ്പെടുന്ന നരേന്ദ്രമോദിയുടെ ഇന്ത്യ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നത് ആര്‍ക്കും ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. യുഗങ്ങളിലൊരിക്കലേ മഹാമനീഷികള്‍ പിറവികൊള്ളൂ എന്നതാണ് ഹൈന്ദവദര്‍ശനം. ‘ഗാന്ധി’ എന്ന മഹാത്മാവിന്റെ പേരിലെ പദംപോലും ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ ഉത്തുംഗതയില്‍ ഇന്നും സജീവമായി നിലനില്‍ക്കുന്നതും തീവ്രദേശീയവാദികള്‍ അതിനെ ‘ഗാന്ധിഫോബിയ’ ആയി ഭയപ്പെടുന്നതും ഒരുപക്ഷേ കാലത്തിന്റെ കാവ്യനീതിയായിരിക്കാം.രാഷ്ട്രപിതാവിനും രാഷ്ട്രത്തിനും അവര്‍ക്ക് നല്‍കാവുന്ന ശിക്ഷയുമാണത്! ഇതുതന്നെയാണ് ഗാന്ധിജയന്തിദിനത്തിലെ ഇന്നിന്റെ സന്ദേശവും.

Continue Reading

Trending