ഏപ്രിൽ 22 ലോക ഭൗമദിനം. ഒരു സാധാരണ തീയതി പോലെ തോന്നുമെങ്കിലും, മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു വലിയ ചോദ്യം നിശ്ശബ്ദമായി ഉയർത്തുന്ന ദിനമാണിത്: നമ്മൾ ഈ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുകയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നശിപ്പിക്കുകയാണോ? ഭൂമി നമ്മുടെ വീട് തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, നാം അതിനെ ഒരു വീട് പോലെ പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരു വീട്ടിൽ നമ്മൾ സൂക്ഷ്മമായി ജീവിക്കുന്നു, വൃത്തിയാക്കുന്നു, സംരക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭൂമിയുടെ കാര്യത്തിൽ നാം പലപ്പോഴും മറിച്ചാണ് ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ സൗകര്യങ്ങൾക്കായി പ്രകൃതിയെ ചൂഷണം ചെയ്യുകയും, അതിന്റെ വില നമുക്ക് തന്നെ തിരിച്ചടിയാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് കാലാവസ്ഥാ മാറ്റം ഒരു ഭീഷണിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ചൂട് കൂടുന്നു, മഴയുടെ സ്വഭാവം മാറുന്നു, പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങൾ വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇത് വെറും ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ മുന്നറിയിപ്പുകൾ മാത്രമല്ല നമ്മുടെ നിത്യജീവിതത്തിൽ കാണുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ്. ഓരോ പ്രളയവും, ഓരോ വരൾച്ചയും, ഓരോ ചൂട് തരംഗവും നമ്മോട് പറയുന്നത് ഒരേ കാര്യമാണ്: ഭൂമി ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനൊക്കെ പ്രധാന കാരണം മനുഷ്യന്റെ അനിയന്ത്രിതമായ ഇടപെടലുകളാണ്. കാടുകൾ വെട്ടിമാറ്റുന്നു, നദികൾ മലിനമാക്കുന്നു, വായുവിൽ വിഷവാതകങ്ങൾ നിറക്കുന്നു. നമ്മൾ വികസനം എന്ന് വിളിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിൽ പലപ്പോഴും പ്രകൃതിയുടെ നാശമാണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ, ഭൂമി നമ്മെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്നും അത് നമ്മെ പോറ്റുന്നു, ജീവൻ നൽകുന്നു, പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നു. എന്നാൽ നാം അതിന് തിരിച്ചുനൽകുന്നത് എന്താണ്? ഇതാണ് നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം. ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ വലിയ പ്രവർത്തികൾ ആവശ്യമില്ല. ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ മതി. ഒരു മരം നട്ടാൽ അത് ഒരു വലിയ മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്. വെള്ളം പാഴാക്കാതെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഭൂമിയോടുള്ള ഒരു ബഹുമാനമാണ്. പ്ലാസ്റ്റിക് ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുന്നത് പ്രകൃതിക്ക് നൽകുന്ന ഒരു ശ്വാസമാണ്.
പലരും ചോദിക്കും: “ഞാൻ ഒറ്റയാൾ ചെയ്താൽ എന്ത് മാറ്റമുണ്ടാകും?” എന്നാൽ ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, ഓരോ വലിയ മാറ്റവും ചെറിയൊരു തീരുമാനത്തിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത് എന്നതാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ബോധവൽക്കരണം, ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാറ്റം, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നേറ്റം ഇവയൊക്കെ ചേർന്നാണ് ലോകം മാറുന്നത്. ഭൂമിദിനം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, നാം ഭൂമിയുടെ ഉടമകൾ അല്ല, അതിന്റെ സംരക്ഷകരാണ് എന്ന സത്യമാണ്. നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഓരോ വിഭവവും, ഭാവി തലമുറകളിൽ നിന്ന് കടം വാങ്ങിയതാണ്. അതിനാൽ അത് സംരക്ഷിച്ച് തിരികെ നൽകുന്നത് നമ്മുടെ കടമയാണ്.
മരങ്ങൾ വെട്ടുമ്പോൾ അത് വെറും മരങ്ങൾ മാത്രമല്ല നഷ്ടമാകുന്നത്. ഒരു പക്ഷിയുടെ വീട്, ഒരു മനുഷ്യന്റെ ശ്വാസം, ഒരു കുട്ടിയുടെ നിഴൽ ഇവയെല്ലാം കൂടി നഷ്ടമാകുന്നു. നദികൾ മലിനമാകുമ്പോൾ അത് വെറും വെള്ളമല്ല, ജീവൻ തന്നെയാണ് നശിക്കുന്നത്.ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ വികസനം അനിവാര്യമാണ്. പക്ഷേ അത് പ്രകൃതിയെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടല്ല, പ്രകൃതിയോടൊപ്പം ചേർന്നായിരിക്കണം. സുസ്ഥിരമായ വികസനം ഇനി ഒരു ആശയം മാത്രമല്ല അത് ഒരു ആവശ്യമാണ്.
ഭൂമിദിനം ആഘോഷിക്കുന്നത് ഒരു ദിവസത്തെ ചടങ്ങായി മാത്രം കാണരുത്. അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം. ഓരോ ദിവസവും ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ നമ്മൾ ശ്രമിക്കണം. നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് പ്രകൃതിയുടെ വില പഠിപ്പിക്കണം. നമ്മുടെ ജീവിതശൈലിയിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തണം.നമ്മൾ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കാത്ത പക്ഷം, ഭൂമി നമ്മെ ക്ഷമിക്കില്ല. പ്രകൃതി പ്രതികരിക്കുമ്പോൾ അത് ശക്തമായ രീതിയിലായിരിക്കും പ്രളയങ്ങളായി, വരൾച്ചയായി, ചൂട് തരംഗങ്ങളായി.
എന്നാൽ, പ്രതീക്ഷ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. ഓരോ ചെറിയ ശ്രമവും വലിയ മാറ്റത്തിന് വഴിയൊരുക്കും. ഒരു നല്ല തീരുമാനമെടുത്താൽ, ഒരു നല്ല പ്രവൃത്തി ചെയ്താൽ, അത് മറ്റുള്ളവർക്കും പ്രചോദനമാകും. ഈ ഏപ്രിൽ 22, നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ഒരു പ്രതിജ്ഞ എടുക്കണം ഭൂമിയെ സ്നേഹിക്കാൻ, സംരക്ഷിക്കാൻ, ഭാവി തലമുറകൾക്ക് കൈമാറാൻ. കാരണം, നമ്മൾ ഭൂമിയെ രക്ഷിക്കുന്നില്ല; ഭൂമി തന്നെയാണ് നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നത്. ഭൂമിദിനം ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ, നമ്മുടെ കടമയുടെ, നമ്മുടെ ഭാവിയുടെ.