കെ. സൈനുല്‍ ആബിദീന്‍
(വൈസ് പ്രസിഡണ്ട്, മുസ്ലിം ലീഗ് ദേശീയ കമ്മിറ്റി)

മറ്റൊരു സ്വാതന്ത്ര്യദിനം കൂടി കടന്നു വരികയാണ്. ചെങ്കോട്ടയുടെ അകത്തും പുറത്തുമായി വര്‍ണ്ണശബളമായ ആഘോഷങ്ങള്‍ നടക്കും, പതാകകള്‍ ഉയരും, ആകാശത്ത് ത്രിവര്‍ണ്ണത്തിന്റെ ദീപ്തി പടരും. എന്നാല്‍, കോടിക്കണക്കിന് വരുന്ന സാധാരണക്കാരായ ഇന്ത്യന്‍ പൗരന്മാരുടെ മനസ്സുകളിലേക്ക് ഈ ആഘോഷ അന്തരീക്ഷത്തോടൊപ്പം കടന്നു വരുന്ന ആഴത്തിലുള്ള ചില വിചാരങ്ങളുണ്ട്. നാം നേടിയെടുത്ത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഇന്ന് എത്രത്തോളം ആഴവും സുരക്ഷിതത്വവുമുണ്ട്? ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികളുടെ ചൂഷണത്തില്‍ നിന്ന്, ഏഴ് പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്‍പ് നമ്മുടെ മുന്‍ഗാമികള്‍ ചോര ചിന്തി നേടിയെടുത്ത ആ പരമാധികാരം ഇന്ന് ആരുടെ കൈകളിലാണ് ഭദ്രമായിരിക്കുന്നത്?സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് വെറുമൊരു ഭരണമാറ്റമോ വിദേശിയുടെ പതാക താഴ്ത്തി സ്വന്തം പതാക ഉയര്‍ത്തലോ മാത്രമല്ല. അത് ഓരോ പൗരനും ഭയരഹിതമായി ജീവിക്കാനും, സ്വന്തം ആശയങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാനും, തുല്യനീതി അനുഭവിച്ച് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനുമുള്ള അവകാശമാണ്. എന്നാല്‍, ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന ആശയം തന്നെ ഭരണകൂടത്തിന്റെയും അധികാരികളുടെയും കല്‍പ്പനങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് ചുരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പൈതൃകവും ഭരണഘടനാ ശില്പികളും വിഭാവനം ചെയ്ത മഹാത്മാ ഗാന്ധിയും ഡോ. ബി.ആര്‍. അംബേദ്കറും മൗലാനാ അബുല്‍ കലാം ആസാദും ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റുവും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള മഹാരഥന്മാര്‍ സ്വപ്നം കണ്ട ഒരു ഇന്ത്യയുണ്ടായിരുന്നു. വൈവിധ്യങ്ങളുടെ ആഘോഷമായിരുന്നു ആ സ്വപ്നത്തിന്റെ കാതല്‍. നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിവിധ ഭാഷകളും സംസ്‌കാരങ്ങളും മതങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പുലര്‍ന്ന ഈ ഭൂവിഭാഗത്തില്‍ ‘ഏകത്വത്തില്‍ വൈവിധ്യം’ എന്ന ആശയമാണ് രാജ്യത്തെ കോര്‍ത്തുനിര്‍ത്തിയത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിന് അടിത്തറയിട്ടുകൊണ്ട് അവര്‍ രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്ത ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന, ഓരോ പൗരനും മതസ്വാതന്ത്ര്യവും മൗലികാവകാശങ്ങളും തുല്യതയും ഉറപ്പുനല്‍കി.എന്നാല്‍ ഇന്ന് നാം കാണുന്ന ഇന്ത്യ, ആ ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളെ ഓരോന്നായി ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന കാഴ്ചയാണ്. പരസ്പര സ്‌നേഹത്തിന്റെയും ബഹുസ്വരതയുടെയും സ്ഥാനത്ത് വിദ്വേഷവും വിഭാഗീയതയും വിതച്ച് രാഷ്ട്രീയ നേട്ടം കൊയ്യാന്‍ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ തന്നെ മുന്നിട്ടിറങ്ങുന്ന സങ്കടകരമായ അവസ്ഥയിലൂടെയാണ് നാം കടന്നുപോകുന്നത്.

ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികള്‍ കേവലം രാഷ്ട്രീയമായ വിഭിന്നതകള്‍ മാത്രമല്ല, അവ നമ്മുടെ സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക, സംസ്‌കാരിക ഘടനയെ തന്നെ തകരാറിലാക്കുന്ന തരത്തില്‍ ആഴത്തിലുള്ളതാണ്.

ഏതൊരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിന്റെയും നാഡിഞരമ്പുകള്‍ എന്നത് അതിലെ സ്വതന്ത്ര സ്ഥാപനങ്ങളാണ്‌നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥ, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്‍, അന്വേഷണ ഏജന്‍സികള്‍, മാധ്യമങ്ങള്‍ എന്നിവയാണവ. എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകാലങ്ങളായി ഈ സ്ഥാപനങ്ങളെല്ലാം ഭരണകൂടത്തിന്റെ കേവല ഉപകരണങ്ങളായി മാറുന്നു എന്ന വിമര്‍ശനം അതിശക്തമാണ്. ഭരണകൂടത്തിന് എതിരായി ശബ്ദമുയര്‍ത്തുന്ന പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കളെയും സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകരെയും ലക്ഷ്യമിട്ട് അന്വേഷണ ഏജന്‍സികളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് ഒരു പതിവ് കാഴ്ചയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നാലാം തൂണായ മാധ്യമങ്ങളില്‍ വലിയൊരു വിഭാഗം ഭരണകൂടത്തിന്റെ വാഴ്ത്തുപാട്ടുകാരായി മാറിയപ്പോള്‍, സത്യം വിളിച്ചുപറയുന്ന മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ തടവറയിലാകുന്നു.

പൗരന്റെ മൗലികാവകാശങ്ങള്‍ നിര്‍ഭയം അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയുമ്പോഴാണ് ഒരു രാജ്യം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സ്വതന്ത്രമാകുന്നത്. എന്നാല്‍ അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവും വിയോജിക്കാനുള്ള അവകാശവും രാജ്യദ്രോഹമായി മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന കാലത്താണിന്ന് നാം. യു.എ.പി.എ (UAPA) പോലുള്ള കറുത്ത നിയമങ്ങള്‍ സാധാരണ പൗരന്മാര്‍ക്കും ഭരണകൂട വിമര്‍ശകര്‍ക്കുമെതിരെ വിവേചനരഹിതമായി ചുമത്തപ്പെടുന്നു. ഭരണകൂടത്തിന്റെ നയങ്ങളോട് അഭിപ്രായവ്യത്യാസം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും ചിന്തകരും മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരും രാജ്യദ്രോഹികളായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്തായ ‘വിയോജിപ്പിനുള്ള അവകാശം’ ഇല്ലാതാക്കപ്പെടുകയാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവ് അതിന്റെ മതേതരത്വമാണ്. എന്നാല്‍ ഇന്ന് രാജ്യത്ത് വോട്ടുമേടിക്കാന്‍ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള മാര്‍ഗ്ഗമായി വിദ്വേഷ പ്രസംഗങ്ങളും വര്‍ഗീയ ധ്രുവീകരണവും മാറിയിരിക്കുന്നു. ന്യൂനപക്ഷ വിഭാഗങ്ങളും ദളിത് ജനവിഭാഗങ്ങളും ഭയപ്പാടോടെ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തിന്റെ, വസ്ത്രത്തിന്റെ, ആരാധനയുടെ പേരില്‍ മനുഷ്യര്‍ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു. ഭരണകൂടത്തിന്റെ മൗനാനുവാദത്തോടെ ഇത്തരം അതിക്രമങ്ങള്‍ അരങ്ങേറുമ്പോള്‍, അത് നമ്മുടെ ഭരണഘടന വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന സാഹോദര്യത്തെയും സമത്വത്തെയുമാണ് തകര്‍ത്തെറിയുന്നത്. 4. സാമ്പത്തിക അസമത്വവും ജനങ്ങളുടെ ദുരിതവുംരാജ്യം സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന ഭരണകൂടത്തിന്റെ അവകാശവാദങ്ങള്‍ക്കിടയിലും, രാജ്യത്തെ ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതം കൂടുതല്‍ ദുസ്സഹമായി മാറുകയാണ്. ദാരിദ്ര്യവും തൊഴില്ലായ്മയും എക്കാലത്തെയും ഉയര്‍ന്ന നിരക്കിലെത്തി നില്‍ക്കുന്നു. രാജ്യത്തെ സമ്പത്തിന്റെ വലിയൊരു ശതമാനം ഏതാനും കോര്‍പ്പറേറ്റുകളുടെ കൈകളില്‍ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍, വിലക്കയറ്റം കൊണ്ട് സാധാരണക്കാരന്റെ അടുക്കള പുകയാത്ത അവസ്ഥയാണ്. യുവജനങ്ങള്‍ക്ക് അര്‍ഹമായ തൊഴില്‍ അവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ പരാജയപ്പെടുന്നു. കാര്‍ഷിക മേഖലയെ അവഗണിക്കുന്ന നയങ്ങള്‍ കര്‍ഷകരെ തെരുവിലേക്കും ആത്മഹത്യയിലേക്കും തള്ളിവിടുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യം വീണ്ടെടുക്കേണ്ടത് പൗരന്മാരുടെ ചുമതല ഈ സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തില്‍ നാം വെറുതെ പ്രസംഗങ്ങള്‍ കേട്ട് കൈയടിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്. മറിച്ച്, നമ്മുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആഴത്തില്‍ ചിന്തിക്കുകയാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് ഒരിക്കല്‍ നേടി എന്നെന്നേക്കുമായി സൂക്ഷിച്ചുവെക്കാവുന്ന ഒന്നല്ല; അത് ഓരോ നിമിഷവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണ്. ഭരണകൂടങ്ങള്‍ മാറിയേക്കാം, എന്നാല്‍ രാജ്യവും ഭരണഘടനയും അതിന്റെ മൂല്യങ്ങളും ശാശ്വതമായി നിലനില്‍ക്കണം.’മനസ്സ് നിര്‍ഭയമായിരിക്കുകയും ശിരസ്സ് ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടം…’ എന്ന് രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോര്‍ ആഗ്രഹിച്ച ആ ഇന്ത്യയെ പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ ഓരോ പൗരനും മുന്നോട്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ പോരായ്മകളെയും തെറ്റായ നയങ്ങളെയും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് രാജ്യദ്രോഹമല്ല, മറിച്ച് അത് രാജ്യത്തോടുള്ള ഏറ്റവും വലിയ സ്‌നേഹ പ്രകടനമാണ് (True Patriotism). ജനാധിപത്യം ജീവനോടെ നിലനില്‍ക്കുന്നത് പൗരന്മാരുടെ ജാഗ്രതയിലാണ്. മാധ്യമങ്ങളും പ്രതിപക്ഷവും സമൂഹത്തിലെ പ്രബുദ്ധരായ പൗരന്മാരും ഒരുമിച്ച് നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സ്വച്ഛാധിപത്യ പ്രവണതകളെ ചെറുത്തുതോല്‍പ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ.ഭാവി ഇന്ത്യക്കായി ഒരു പ്രതിജ്ഞഈ എണ്‍പതാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിന്റെ വേളയില്‍ നാം എടുക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രതിജ്ഞ, നമ്മുടെ ഭരണഘടനയെയും അതിന്റെ മതേതര-ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കും എന്നതായിരിക്കണം. വിദ്വേഷത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ സ്‌നേഹത്തിന്റെയും സൗഹാര്‍ദ്ദത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയമുകൊണ്ട് നാം നേരിടണം.

അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെടുന്നവരുടെ ഒപ്പം നില്‍ക്കാനും, അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയര്‍ത്താനും, തുല്യനീതി ഉറപ്പാക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യക്കായി കൈകോര്‍ക്കാനും നമുക്ക് സാധിക്കണം.സ്വാതന്ത്ര്യ സമരസേനാനികള്‍ രക്തവും ജീവനും നല്‍കി നേടിത്തന്ന ഈ നാടിനെ, വര്‍ഗീയതയുടെയും കോര്‍പ്പറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന്റെയും കറുത്ത കരങ്ങളില്‍ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കുക എന്നതാണ് ഈ കാലഘട്ടം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം. ആ തിരിച്ചറിവോടെ, പ്രതീക്ഷയോടെ, നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാം.